Kan bağı

Bölüm 35 – Son ZarfAkşam eve döndüğümüzde hava tamamen kararmıştı.Kimse konuşmuyordu.Gün boyunca bulduğumuz defter ve fotoğraf hâlâ aklımı kurcalıyordu.Cebimdeki zarfı çıkardım.Masanın üzerine dikkatlice bıraktım.Dedemin el yazısı yine aynı sakinlikle karşılıyordu beni.> "Bunu eve döndüğünde aç."Derin bir nefes aldım.Mührü yavaşça açtım.İçinden tek sayfalık bir mektup çıktı.Bu kez satırlar kısa ama çok netti.> "Bu satıra kadar geldiysen artık sana güveniyorum."> "Bugüne kadar seni ipuçları yönlendirdi."> "Bundan sonra kararlarını sen vereceksin."Mektubun devamını okudukça boğazım düğümlendi.> "Belki benden geriye büyük bir servet kalmadı."> "Ama umarım iyi bir isim bırakabilmişimdir."> "Çünkü insan öldükten sonra onu yaşatan şey, geride bıraktıklarıdır."Sayfanın en altında tek cümle vardı.> "Çalışma masasının en alt çekmecesini son kez aç."Şaşkınlıkla birbirimize baktık."O çekmeceyi açmıştık." dedi Mina."Evet...""Ama sadece bir kez."Hep birlikte çalışma odasına gittik.Masanın en alt çekmecesini yeniden açtım.Bu kez tamamen boşaltıp yere koydum.Tam yerine yerleştirirken içeriden ince bir ses geldi.Tak...Çekmecenin arka kısmı hafifçe oynuyordu.Elimi uzatıp bastırdım.İnce tahta parçası öne doğru açıldı.Arkasında gizli bir bölme vardı.Bölmenin içinde yalnızca bir dosya duruyordu.Kapağında hiçbir yazı yoktu.Dosyayı açtım.İçinde yıllar boyunca topladığımız bütün ipuçlarının listesi vardı.Her ipucunun yanına küçük bir tik işareti konmuştu.Kulübe...Kiler...Harita...317...Kaset...Köprü...Hepsinin yanında ✓ vardı.Sadece listenin en altında boş bırakılmış tek satır duruyordu.Yanında ise küçük bir kutucuk vardı.Kutucuğun karşısında şu yazıyordu:> "Gerçek mirası kabul ettim."Yanına ne tik atılmıştı...Ne de imza vardı.Dosyanın içine iliştirilmiş son notu elime aldım.> "Bu kutucuğu yalnızca gerçekten hazır olduğunda işaretle."O an anladım.Dedemin bize bıraktığı son görev...Bir eşya bulmak değildi.Bir karar vermekti.