Kan bağı

Bölüm 38 – Kayıp KardeşOdanın içindeki sessizlik bu kez bambaşkaydı.Hiçbirimiz konuşamıyorduk.Dedemin dostu elindeki mektuba öylece bakıyordu."Bu... mümkün değil..." diye fısıldadı.Mina yavaşça yanına oturdu."Ahmet Arslan gerçekten kardeşiniz miydi?"Adam gözlerini kapattı.Derin bir nefes aldı."İkiz kardeşimdi."Bu söz beni olduğum yerde dondurdu."İkiz...""Evet.""Çocukluğumuz birlikte geçti.""Sonra bir gün...""...ortadan kayboldu.""O günden sonra da öldüğünü söylediler."Odadaki hava bir anda ağırlaştı.Masanın üzerindeki mektuba tekrar baktım.Mektup yıllardır saklanmış gibiydi.Ama kâğıdı oldukça yeniydi.Yani...Bunu yıllar önce değil, daha yakın bir zamanda yazmış olmalıydı."Bu mektup ne zaman yazılmış?"Dedemin dostu arkasını çevirdi.Sağ alt köşede küçük bir tarih vardı.12 Mayıs 2025Hepimiz aynı anda sustuk."Bu mümkün değil...""Dedem 2024'te vefat etmişti."Mina kaşlarını çattı."O zaman bu mektubu dedenden sonra biri buraya koymuş."İçimde yine o tanıdık his oluştu.Bulmaca henüz tamamen bitmemişti.Mektubun zarfını tekrar inceledim.Bu kez iç kısmında gözden kaçmış ince bir yazı vardı.> "Eğer beni gerçekten bulmak istiyorsan..."> "...eski saat kulesine gel."Altında saat yazıyordu.18.00Pencereden dışarı baktım.Güneş batmaya başlamıştı.Duvar saatine döndüm.Saat...17.42'yi gösteriyordu.Mina montunu aldı."Yetişebiliriz."Dedemin dostu ise hâlâ yerinden kalkmamıştı."Ya gerçekten oysa?"Kimse cevap vermedi.Çünkü hepimiz aynı şeyi düşünüyorduk.Belki de...Yıllardır öldü sanılan biri...Bizi bekliyordu.