Fısıltı yolu

Bölüm 10 – BedelLara'nın söylediği cümle odada yankılandı."Ama bedeli var."Kaan bana baktı."Ne bedeli?"Lara yavaşça masaya yaklaştı."Bir ruh özgür kaldığında, lanet tamamen yok olmaz.""Bir parçası başka bir yerde yaşamaya devam eder."Kaan'ın yüzü değişti."Nerede?"Lara gözlerini bana çevirdi."Onun içinde."Kolye bir anda çatladı.İçinden ince bir ışık yayıldı.Kaan hemen bana yaklaştı."Ecrin, kolyeyi çıkar!"Elimi boynuma götürdüm ama zincir sanki derime yapışmıştı."Çıkmıyor!"Kaan kolyeyi çekmeye çalıştı.Tam o anda kulenin bütün ışıkları söndü.Karanlığın içinde yalnızca Kaan'ın sesi duyuldu."Ecrin, gözlerini kapat!"Kapattım.Bir saniye...İki saniye...Sonra her şey sustu.Gözlerimi açtığımda kule yoktu.Lara yoktu.Kaan da yoktu.Sadece kendimi evimin önündeki yolda buldum.Hava aydınlanmıştı.Elimi boynuma götürdüm.Kolye yoktu."Her şey bitti..."diye fısıldadım.Ama tam eve girecekken arkamdan çok tanıdık bir ses geldi.> "Ecrin..."Donup kaldım.Yavaşça arkamı döndüm.Kimse yoktu.Yerde ise küçük, paslı bir anahtar duruyordu.Üzerinde tek bir kelime kazılıydı:"Daha sonra." ~sevgilerle son~