Fısıltı yolu

Bölüm 3 – Eski Saat KulesiKestirme yola girdiğimde hava her zamankinden daha sessizdi.Kaan ortalıkta yoktu."Harika..." diye mırıldandım. "Beni buraya çağırdı ama kendisi yok."Biraz daha ilerledim.Sonra yerde küçük, paslı bir anahtar gördüm.Anahtarın üzerinde minicik bir harf vardı:KOnu elime aldığım anda arkamdan Kaan'ın sesi geldi."Onu bulacağını biliyordum."Hızla döndüm.Kaan birkaç metre arkamda duruyordu."Sen de bazen normal bir şekilde ortaya çıkmayı deneyebilir misin?"Gülümsedi."Deneyebilirim.""Başarabilir misin?""Hayır."İstemeden güldüm.Kaan'ın yüzündeki gülümseme de biraz daha belirginleşti.Sonra işaret parmağıyla yolun ilerisini gösterdi."Orada eski bir saat kulesi var.""Ne olmuş ona?""Lanet başlamadan önce son kez oraya gitmişim."Anahtarı avucumda sıktım."Bu anahtar neyin?"Kaan cevap vermeden yürümeye başladı.Peşinden gittim.Birkaç dakika sonra ağaçların arasından taş bir kule göründü.Kapısında küçük bir kilit vardı.Anahtarı kilide soktum.Çıt.Kapı açıldı.İçerisi karanlıktı.Duvarlarda eski fotoğraflar asılıydı.Bir tanesine yaklaştım.Fotoğrafta okul üniformalı bir grup öğrenci vardı.Ortada Kaan duruyordu.Ama fotoğrafın arkasına çevirdiğimde elim dondu.Bir tarih yazıyordu.17 Ekim 1926.Kaan'a baktım."Sen... gerçekten buradasın."Kaan başını eğdi."Ben sana hiç yalan söylemedim."Tam o sırada kulenin en üst katından bir ses duyuldu.Dıt...İkimiz de sustuk.Dıt... dıt...Kaan'ın yüzündeki ifade bir anda değişti."Buradan gitmeliyiz.""Ne oldu?""Çünkü o ses..."Kaan bana baktı."...lanetin tekrar başladığı anlamına geliyor."