Fısıltı yolu

Bölüm 6 – KolyeKulenin içindeki ses kesildi.Ama söylediği cümle hâlâ kulaklarımda yankılanıyordu.“İkinci kişi bulundu.”Kaan, elimdeki fotoğrafa bakıyordu."Kolye..." dedi."Ne olmuş kolyeme?""Onu nereden aldın?""Annem vermişti.

Küçüklüğümden beri bende."Kaan bir süre sustu.Sonra fotoğraftaki kızın boynunu gösterdi."Ben onu daha önce gördüm.""Kim?""Fotoğraftaki kız."Şaşkınlıkla ona baktım."Kimmiş?"Kaan başını kaldırdı."Benim kardeşim."O an odadaki hava sanki bir anda ağırlaştı."Senin kardeşin mi?""Evet."Fotoğrafı tekrar inceledim.Kızın yüzü hâlâ gölgede kalıyordu."Onun adı neydi?"Kaan cevap vermeden fotoğrafın arkasındaki yazıyı gösterdi.Orada eski bir isim vardı:Lara.Kaan derin bir nefes aldı."Lara, bu lanetin başladığı gece kayboldu.""Sonra sen mi...""Evet.""Onu bulmak için bu yola girdim.""Ve bir daha çıkamadım."Bir süre sessiz kaldık.Sonra aklıma bir şey geldi."Benim kolyem Lara'nınsa..."Kaan başını salladı."Demek ki ailenden biri onunla bağlantılı."Tam o sırada kolyem ısınmaya başladı.Elimi boynumdan çekmek istedim ama başaramadım.Kolyenin üzerindeki küçük taş parlamaya başladı.Duvarın bir kısmında ince bir çizgi belirdi.Kaan şaşkınlıkla yaklaştı.Duvar yavaşça iki yana ayrıldı.Arkasında dar, karanlık bir geçit vardı.Ve geçidin girişinde tek bir cümle yazıyordu:> "Lanetin başladığı yere hoş geldin."Kaan bana baktı."Artık geri dönemeyiz."İçimde korku vardı.Ama bu kez geri adım atmadım.Elimi uzattım.Kaan elimi tuttu.Ve birlikte karanlık geçide girdik.