Fısıltı yolu

Bölüm 9 – Birimiz KalacakKaan elimi bırakmadı."Koş."Arkamızdan Lara'nın sesi geliyordu.> "Nereye giderseniz gidin, lanet sizi bulacak."Koridora çıktık.Kulenin duvarları sanki hareket ediyordu.Her adımımızda fısıltılar çoğalıyordu."Ecrin...""Ecrin..."Kaan bir kapıyı açtı.İçeride eski bir merdiven vardı."Buradan aşağı."Merdivenlerden hızla indik.Sonunda küçük bir odaya ulaştık.Odanın ortasında taş bir masa vardı.Üzerinde iki şey duruyordu:Kaan'ın anahtarı ve Ecrin'in kolyesinin aynısı.Kaan durdu."İşte burası.""Neresi?""Lanetin başladığı yer."Masadaki duvarda eski bir yazı vardı:> "Bir kişi özgür kalırsa, diğeri burada kalır."Kaan yazıya uzun süre baktı.Sonra bana döndü."Ben kalacağım.""Ne?""Sen çıkacaksın."Başımı salladım."Hayır.""Ecrin—""Hayır dedim!"Kaan sustu.İlk kez gözlerinde korku gördüm."Ben zaten yüz yıldır buradayım.""Senin bütün hayatın daha yeni başlıyor."Elimi tuttu."Bu yüzden seni kaybetmek istemiyorum."Kalbim hızlandı."Ben de seni kaybetmek istemiyorum."Kaan bir an sustu.Sonra hafifçe gülümsedi."Sanırım lanetin en büyük hatası...""...bizi birbirimize bağlamasıydı."Tam o anda kolyem parladı.Odanın duvarındaki yazılar silinmeye başladı.Ve yerlerine yeni bir cümle belirdi:> "Gerçek sevgi, laneti kırabilir."Kaan bana baktı.Ama yüzündeki mutluluk sadece birkaç saniye sürdü.Çünkü arkamızdan Lara'nın sesi duyuldu:> "Ama bedeli var."