Tahtın Kusuru

Bölüm 5•

(4) Hesap Defteri

Tema:

 YN: Merhabaa, uzun bir aradan sonra güzel bir bölümle karşınızdayım, bu bölümde ana erkek karakterimizle iyice tanışacaksınız merak etmeyin. Ayrıca Artemis`in geçmişinden bazı yaralar iyice merak uyandırıcı olmaya başlayacak. Hesap Defteri bölüm adından pek emin değilim ama Artemis bu bölümde herkesten hesap soracak emin olun. Keyifli okumalar!! Paragraflara yorum yazmayı unutmayın, benim için çok değerli

✦ ◦ 𓂂 ◦ ✦

4. BÖLÜM:

(4 yıl önce) Artemis`in günlüğü;

Bugün annem öldü. Cenazesi yapıldı ve herkes onu unuttu. Ya da unutacak.

Bugün değilse de yarın herkes ölüleri unutacak.

Yarın değilse de bir gün herkes gidenleri unutacak.

Babam ve ben cenaze esnasında hiç ağlamadık. İkimiz de sonu asla gelmeyecek bir sessizliğe ve boşluğa gömülmüştük sanki. Üzülemiyorduk, hayatımızda bize duygu veren o kişi artık bizimle beraber değildi.

Kulaklarımda uğuldayan tek şey, annemin sesi kesilmeden önce hemen attığı çığlıktaydı. O kadar acı dolu bir çığlıktı ki “Keşke annem yerine ben olsaydım” diye düşünmeden edememiştim. Ama ağlayamıyordum, babamda öyle. Sanki gözlerimizdeki duyguları hepsi annemle beraber ölmüş gibiydi.

Babamın ağlamama sebebimi herkes anlayabiliyordu. Babam şoktaydı, kabullenmek istemiyordu, hayatının en önemli parçasının yanında olmadığını hatırlamak bile istemiyordu. Cenaze sırasında genelde arka bahçede odun kırmıştı. Etraftaki herkes onun acısının bir parçası olduğunu düşünüyordu. Öyleydi de.

Ama benim ağlamama ve cenazede çok aktif olamama sebebim akıllara bile gelmeyecek bir şeydi.

Duygularımı ilk başta tam olarak adlandıramasam da tam şu anda anlama kavuştular. İçimde hissettiğim ilk şey öfkeydi.

Has bir öfke, eşi benzeri bulunmayan merhamet aramayan bir öfkeydi.

 Diğer duygum ise boşluktu.

Ucu bucağı gelmeyen bir boşluk. Sanki annem kendisiyle beraber içimdeki bir çok şeyi de götürmüştü.

O kadar sinirliydim ki beynimin içinde bir şeyler zonkluyordu ve sinirden ellerim titriyordu.

Çünkü annemin ölmesine kraliyet sebep olmuştu.

Belki direkt değil ama dolaylı yoldan.

Eğer ki her evde olduğu gibi biz de de bir yangın kuşu olsaydı belki önceden gelebilirlerdi.

Ya da mesela evimizden çıkan dumanları gözcüler gördüklerinde haber verselerdi?

Annem ölmezdi.

Şimdi bakıldığında çok aptalca ama beni rahatlatacak bir şey yapmaya gidiyorum. Sonra görüşürüz günlük.

✦ ◦ 𓂂 ◦ ✦

 (4 Yıl Sonra)

Artemis önündeki adama bakarken yüzünde duran özgüvenli ifade anında kırılmıştı. Çünkü adamın hala sol yanağının saçıyla birleştiği yerde ki kapanmış ama izi geçmemiş yara izini görebiliyordu. Sarı saçlarının orayı kapatamadığını da biliyordu. Midesine taş gibi bir yumru oturdu. Ama yapacağı işi hatırlayınca boğazındaki düğümün gitmesi için yutkundu.

Prens Lysander, gözlerini mutfağın bembeyaz zeminini berbat eden o çamurlu ve hafif kanlı sudan ayırıp ağır ağır Artemis’e kaldırdı. Bakışlarında bir saray prensinin taşıması gereken kibirden ziyade, insanı derinden çözen, kış fırtınası gibi soğuk bir analiz vardı.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 26 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları