KIRIK TAÇ

Sinirle bağırdım

- O zaman git kendine düzgün bir karı bul, bunak!

babam sinirle elini kaldırdı, dişini sıkarak

-pislik!

diye hırladı tam cevap verecektim ki havdaki eli yüzüme indi, yerde üvey anneme baktım bana pis pis sırıtıyordu

-E yeter be alın evinizi başınıza çalın lan

diyerek evden bir hışımla çıktım arkamdan babam geri dönmem için bağırıyordu ama ben hala ormana doğru koşmaya devam ettim.

Yeterince uzaklaştığımı fark edince durdum nefes almaya çalıştım, koşmaktan nefesiz kalmıştım

-Ya hadi ama sende biliyorsun onlar patron

diye bağıran bir ses duydum, irkildim çalıların arasına gizlendim

-Emre bak ben bana emir verilmesinden nefret ederim

-Ne yapıncaksın, Oğuz mu öldüreceksin

Emre denilen çocuk beyazla gırının karışımı gibi bir saç rengi vardı, diğerinin ise sert bakışlı siyah saçlı beyaz tenli aşırı yakışıklıydı diğerinin çocuksu suratının yanın da o daha olgun daha kaslı duruyordu

-Lanet olsun sende kimsin

arkama baktığımda gece mavisi renginde ki kızı gördüm aniden bayıldım

...............

-Buda kim

-Bilmiyoruz, bu kıza ne yaptıysa ona sorun

ben birinin kucağında olduğumu hissetim beni yumuşak bir yere indirirken yüzüme aşırı derecede sıcaklık geliyordu

-Savaş o kızın senin kucağında ne işi vardı

diye bir ses geldi kulağıma sinirlendim ama sesimi çıkaramadım içimden azını ökenmekle yetindim, kahkaha sesi geldi

-Ne oluyor İlayda neye gülüyorsun

-Kıza

-Gerçekten baygın olmasının neresi komik

-Sakin olun bir, kız ayılmış az önce Parla'nın azını ökendi ona patladım ama gözünü açamıyor kendi kendine kızıyor

lan o benim zihnimi mi okudu diye tekrar içimden geçirdim bana doğru adım sesleri yaklaştı gözümü açmam için yardımda bulunarak

-Evet

diyerek kıkırdadı, gözümü açarken ışıktan dolayı geri kapadım tekrar açtığımda tuhaf tuhaf bana bakan birbirinden farklı parlayan insanlar gördüm rüya zannedip gözümü kaşıdım ama gerçekti biri beni cimciklesin diye içimden geçirdiğim an İlayda denilen kız beni cimcikledi

-Ay, ne oluyor

diye sıçradım kimisi bana güldü kimisi sırıttı kimisi hala boş boş bakmaya devam etti

-Ya siz kimsiniz bu benim aklımı nasıl okuya biliyor şunlar kırmızı parlarken bunlar neden siyah parlıyor hepiniz farklı renklerde neden parlıyorsunuz ne yediniz ve benim burada ne işim var!

-Hah harika kız çıldırdı dedi biri

-Tamam bir dakika seni tanıştır iyim

-Sen neden tanıştırıyorsun burada yirmi tane insan tanıştıramıyor mu

-Tamam sakin bir şey demedim farz et

gülüşme sesleri geldi

-Şuna bakın Emre hanımcı olmuş bile

-Senide kaybettik dostum

kahkahalar yükseldikçe Emre sinirleniyordu

arkadan sapsarı saçlı bir kız

-Eziklerle uğraşmayın

dediğini duydum Emre sinirle havayı soluyup durdu elini kaldırdı ortalık toz duman oldu kumlar havada doluştu ne oluyor diye arkamı dönmek isterken biranda bana doğru gelen bir kum hortumu gördüm kafamı korumak için kollarımla kafa mı kapamaya çalışırken biranda ormanda gördüğüm o siyah adam üstüme atladı

-Emre dur artık, özür dilerim

-Senle sorunum yok kendini liderimiz zanneden şu iki zavallıyla

-Emre ben bu adama aşk değilim

Emre durdu etrafa baktı gözünü kapadı ve ellerini indirdi hortum biranda yok oldu

kumraldan beyaza kayan bir renge karışık saçlı biri Emre ye doğru yürürken biranda üstümde yatan adam ora koştu

-Ne hakla efendine saldırma hakkını bulursun o güneşi hükmediyor ya sen kumdan kalelerinle oyun oynayan bir zavallısın

İlayda birden Emre'nin boynuna atladı

-Efendi falan değilsiniz siz lan kafanızda kurmayı bırakın bize efendinin kız olacağını her güçten kendisinde olacağını söylediler sen atalarını dinlemek yerine kafana göre senaryolar oluşturdunuz sadece bir ayı yada güneşe hükmetmekle tanriliçe yada tanrı olunmuyor kendinize gelin artık

-Bu, Savaş sizin kafanızı karıştırmaya çalışıyor inanmayın

-Evet atalarımız boynunda yılan dövmesi olacağında söylemişti

-Evet Alara haklı

-Bir dakika ben o işareti gördüm

dedi adının Savaş olduğunu örediğim adam, bana döndü eliyle beni işaret ederek

-Onunun boynun da...