KIRMIZI GÖZLER

(Elisa'nın Ağzından)Eğer bir gün odamı görürseniz iki şey fark edersiniz.Birincisi:Çok fazla kamera var.İkincisi:Gerçekten çok fazla kamera var.Ciddiyim.Raflarda kameralar.Masada kameralar.Çekmecelerde kameralar.Yıldız bir keresinde odamın içinde kaybolduğunu iddia etmişti.Abartıyordu.Sanırım.O sabah erkenden uyanmıştım.Çünkü malikâne videosu için bütün ekipmanları hazırlamam gerekiyordu.Kameraları tek tek kontrol ettim.Bataryaları şarj ettim.Hafıza kartlarını boşalttım.Mikrofonları denedim.Her şey mükemmel olmalıydı.Aşağıdan gelen bir ses düşüncelerimi böldü."ELİSAAAA!"Yıldız.Tabii ki.Kapıyı açtım."Ne oldu?""Acıktım.""...Ve?""Bana tost yapar mısın?""Hayır.""Neden?""Çünkü ben kamera hazırlıyorum.""Bu çok bencilce."Kapıyı yüzüne kapattım.Koridordan gelen itiraz seslerini duymazdan geldim.---Yarım saat sonra aşağı indim.Mutfakta herkes vardı.Damla bilgisayar başındaydı.Naz bir liste hazırlıyordu.Melisa telefonuyla uğraşıyordu.Özlem kitap okuyordu.Eylem kahvaltı hazırlıyordu.Yıldız ise...Üçüncü tostunu yiyordu."Az önce açlıktan ölüyorum demiyor muydun?"diye sordum."İnsanlar değişebilir."dedi ciddi bir ifadeyle.Kimse gülmedi.Yıldız kendi şakasına kendisi güldü.---Öğleden sonra çekim ekipmanlarını test etmeye başladım.Yeni aldığım kamerayı kullanacaktım.Bu yüzden evin içinde kısa deneme çekimleri yaptım.Önce salon.Sonra mutfak.Sonra koridor.Sonra bahçe.Her şey normal görünüyordu.En azından o sırada.Akşamüstü görüntüleri bilgisayara aktarmaya başladım.Bu benim en sevdiğim kısımdı.Çünkü çektiğim görüntüleri izlemeyi seviyordum.Videoları sırayla açtım.Salon.Normal.Mutfak.Normal.Bahçe.Normal.Sonra koridor görüntüsü açıldı.İzlemeye başladım.Birinci saniye.İkinci saniye.Üçüncü saniye.Her şey normaldi.Sonra görüntü aniden takıldı."Ne?"Videoyu geri sardım.Tekrar oynattım.Aynı yerde yine takıldı.Kaşlarımı çattım.Biraz daha yaklaştım.Tam görüntünün donduğu kareye geldiğimde nefesimi tuttum.Koridorun sonunda...Bir şey vardı.Çok uzakta.Belirsiz.Sanki biri duruyormuş gibiydi.Ama görüntü o kadar bulanıktı ki emin olamıyordum."Ekran hatasıdır."diye mırıldandım.Bu tür şeyler olabiliyordu.Kameralar bazen garip davranıyordu.Yine de videoyu birkaç kez daha izledim.Her seferinde aynı yerde aynı bulanık şekil görünüyordu.Sonunda bilgisayarı kapattım.Kendimi gereksiz yere korkutmayacaktım.---Akşam herkes salonda film izliyordu.Ben de görüntülerden bahsettim."Belki bir gölgedir."dedi Naz."Belki."dedim."Belki de hayalet."dedi Yıldız."Hayır.""Belki.""Hayır.""Belki."Eylem patlamış mısır paketini Yıldız'a fırlattı."Tartışmayı bırak.""Tamam."Yıldız üç saniye sustu.Sonra tekrar konuşmaya başladı.Bu bir rekordur.---Gece yarısına doğru herkes odalarına çekildi.Ben de bilgisayarımı kapatıp yatmaya hazırlanıyordum.Tam ışığı söndürecekken telefonum titredi.Yeni bir bildirim.Bir takipçiden mesaj gelmişti.Mesajı açtım.Kullanıcı adını daha önce görmemiştim.Profil fotoğrafı da yoktu.Mesaj çok kısaydı.«Arkandaki kişi kim?»Kalbim bir an duracak gibi oldu.Yavaşça arkamı döndüm.Odam boştu.Kapı kapalıydı.Pencere kapalıydı.Kimse yoktu.Tekrar telefona baktım.Mesaj hâlâ duruyordu.Tam cevap yazacaktım ki...Mesaj kayboldu.Bir anda.Sanki hiç gönderilmemiş gibi.Donup kaldım.Bir süre ekrana baktım.Sonra sinirli bir nefes verdim."Harika."Muhtemelen biri şaka yapıyordu.Başka açıklaması yoktu.Telefonu kapattım.Işığı söndürdüm.Yatağıma uzandım.Ama o gece nedense uyumam biraz daha uzun sürdü.Çünkü ilk kez...Gerçekten izleniyor olabilir miyiz diye düşünmüştüm.