Mert, elindeki içeceği havaya kaldırıp büyük bir ciddiyetle konuştu.
"Arkadaşlar..."
Ece derin bir nefes verdi.
"Lütfen bu sefer mağazayı yakma."
"Bir kere oldu."
"İki."
"İkincisi teknik olarak benim suçum değildi."
"Yangın alarmını sen çalıştırdın."
"Merak ettim."
Aras kaşını kaldırdı.
"Nasıl merak ettin?"
"Düğme vardı."
Doruk başını iki yana salladı.
"Senin hayatın 'Düğme vardı, bastım.' diye özetlenebilir."
Mira kahkaha attı. Yaman bile istemsizce gülümsedi. Mert bunu görünce hemen parmağıyla onu gösterdi.
"Bakın! Gülüyor."
Yaman gözlerini devirdi.
"Abartma yine"
"Abartmıyorum. Tarihi ana tanıklık ediyoruz."
Ece omzuyla Mert'i itti.
"Yürü."
"Şiddet."
Bir süre sonra hepsi oyun salonunun önünde durdu. İçeriden gelen sesler Mert'in gözlerini parlatmıştı.
"Oğlum..."
Doruk onu tanıyordu.
"Hayır."
"Ne hayırı?"
"İçeri girince başımıza iş açacaksın."
"Açar mıyım hiç?"
Altı kişi aynı anda:
Bölüm Yorumları