Son Zil 2: Yeni Kurallar

ilk dersin nasıl bittiğini, o profesörün tahtada ne anlattığını zerre kadar hatırlamıyodum. beynim uğulduyodu. alara'nın o kendinden emin sırıtışı, ege'nin gergin omuzları ve o gizli ortağın kim olduğuna dair kafamda dönen binlerce soru yüzünden nefes alamıyo gibiydim.

amfiden çıktığımızda kampüsün o devasa taş avlusuna doğru yürüdük. sonbahar rüzgarı biraz olsun yüzüme çarpınca kendime geldim.

ege bi eliyle benim elimi sımsıkı tutuyo, diğer eliyle telefonunu kulağına bastırmış berke'yle konuşuyodu.

"ne demek sistem kilitli lan?" diye tısladı ege telefona. "bu okulun mütevelli heyetinde kim var, alara'nın babasının arkasındaki o gölge kim bulmanı istiyorum berke. o gizli ortağın bi ismi, bi yüzü olmak zorunda!"

berke karşıdan bişeyler söylüyodu, ege'nin kaşları daha da çatıldı. "umurumda deil. o güvenlik duvarını aş. bu herif melis'in hayatıyla oynadı, bunun bedelini ödiycek."

ege telefonu kapatıp cebine attığında, gözlerindeki o yorgun ama ölümcül öfkeyi görebiliyodum. uzanıp elini tutan parmaklarımı hafifçe sıktım.

"berke ne diyo? bulamamış mı?"

"okulun veri tabanı askeriye gibi korunuyo," dedi ege derin bi nefes alarak. "alara'nın babası sadece bi kukla. asıl parayı koyan ve sistemi yöneten adam dijital dünyada adeta bi hayalet. ama berke onu bulucak, ne pahasına olursa olsun."