Son Zil 2: Yeni Kurallar

pars'ın o zehirli sözleri zihnimde yankılanırken, yalının içindeki o klasik müzik aniden bıçak gibi kesildi.

kristal avizelerin ışıkları hafifçe kısıldı ve bütün salonun dikkati, altın varaklı merdivenlerin ortasındaki o geniş sahanlığa çevrildi. orda, pars'ın biraz daha yaşlı, saçlarına griler düşmüş ama duruşuyla bile etrafa ölümcül bi otorite yayan bi adam duruyodu.

haldun karahanlı.

o gizli ortak. benim hayatımla satranç taşı gibi oynayan, ege'nin babasının krallığını tek bi hamleyle yutan adam.

elindeki mikrofona hafifçe vurduğunda, koca yalıda çıt çıkmıyodu.

"değerli misafirler, vadi üniversitesi'nin yeni ve en parlak öğrencileri..." diye başladı adam. sesi tok, yavaş ve inanılmaz derecede kibirliydi. "bu gece burda sadece yeni bi eğitim yılını deil, vadi'nin küllerinden yeniden doğuşunu kutluyoruz. bildiğiniz gibi, üniversitemizin ve bağlı olduğu holdingin yönetiminde bazı... radikal değişiklikler oldu."

adamın gözleri kalabalığı tararken, sanki saniyelik bi an bizim olduğumuz yönde duraksadı. ege'nin elimi tutan parmakları okadar kaskatı kesilmişti ki, parmak boğumlarım acıyodu. ama sesimi çıkarmadım.

"fakat biz karahanlı ailesi olarak, geçmişin tecrübelerine her zaman saygı duyarız," diye devam etti haldun bey, yüzüne o sahte, politik gülümsemeyi yerleştirerek. "bu yüzden, vadi'nin eski sahibini tamamen dışlamak yerine, onun tecrübelerinden faydalanmaya karar verdik. karşınıza, üniversitemizin yeni 'onursal yönetim kurulu danışmanını' davet etmekten gurur duyuyorum."