GÖZ GÖZE

"verdim gitti"kafamın içinde hala bu 2 kelime yankılanıyordu bu kadar çabukmu diye düşünürken kapı çaldı evimizdeki bir hizmetçi kapıyı açtı gelen kişi bir imamdı arkasındanda nikah memuru geldi desenize babam benden kurtulmak için can atıyormuş şaka gibi yani en azından bir kaç gün geçseydi de oyle evlenseydik imam oturup konuştu ama ben pek dinlemedim sadece "Evet" dedim aynı şekilde Egede dedi ardından resmi olarak evlendik sonra evden ayrılık vakti geldi odama kadar yüz ifademi sabit tuttum kapıyı kapattığımda ağlayarak eşyalarımı toparladım Babam artık benim için ölüydü...kendimi toparlayıp derin nefes aldım tam aşağı ineceğim esnada kapım tıklatılmadan içeri biri girdi ve aynı hızla kapıyı kapattı gelen kişiyi görünce şaşırdım gelen Emirdi yüzünde sinirli bir hali vardı"Gerçekten bu evliliği istiyormusun?"dedi anlam vermedim ama ses tonu düşünceli değil aksi halde kıslanan birisi gibiydi kocamı her ne kadar sevmesemde asla sadakatsizlik yapmazdım ve karşımdaki kişiyle aramızdaki mesafe çok azdı elimle ittirdim"Sanane be kimsinde böyle ulu orta kapımı çalmadan ve dibime kadar giresin"dedim oda ne yaptığını yeni farketmiş gibi geri çekildi "Bak ben sadece senin iyiliğini düşünüyorum Ege iyi biri değil üzer seni " demişti ses tonu onu boşa benle evlen der gibi söylemişti kaşlarımı çatarak"Sanane beni üzer yada üzmez bu seni zerre ilgilendirmez şimdi çık önümden beni bekliyor"diyip odadan çıktım aynı zamanda oda çıktı arabanın yanına geldiğimde bagajı açıp bavulumu koydum ve arka koltuğa geçtim belki bir şey der diye bekledim ama ege oralı bile olmadı bu beni kırsada belli etmedim sessizce yolu izledim elimdeki tek taşa baktım sadeydi gözüne ilk çarpanı almış gibi duruyordu çıkardım parmağımdan ona belli etmeden belki bir ara takarım diye düşünürken "Yüzüğünü neden çıkardın" dedi buz gibi seslenasıl anladı diye düşünürken belki takmassam vurur bana diye geri taktım babam bana öyle şeyler yaşatmıştı ki hatırlamakndahi istemiyordum çok fazla ağladığım için göz kapaklarım kendi kendine kapanmıştı aradan çok vakit geçmemiştiki başımdan aşağı buz gibi su dökülmüştü korkuyla yerimden sıçradığımda karşımda ege vardı beni uyandırmak için su dökmüştü Tamam beni sevmesini beklemiyorum ama bunuda haketmiyordum Bir şey demedim sadece üzgün ve kırgın bir bakış attım zaten ne diyebilirdim onu daha tanımıyordum belki sinirliyken vuran insanlardandı ama yinede tüm herkesin içinde bunu yapmamalıydı onca korumanın önünde ve ailesinin içinde bu gerçekten kırıcıydı belkide böyle davranmakta haklıydı belkide ben bunca şeyi hak ediyorumdur...