Pazartesi sabahları hiç bu kadar uzun gelmemişti.
Okulun bahçesine girer girmez herkesin elinde telefon olduğunu fark ettim.
Bir şey olmuştu. Nehir koşarak yanıma geldi.
— Sakın bana "Ne oldu?" deme.
Kaşlarımı çattım.
— Ne oldu?
— Dedim ya deme diye!
Telefonunu yüzüme uzattı. Okulun anonim hesabı yeni bir paylaşım yapmıştı.
"Bazı oyunlar sandığınızdan daha uzun sürer."
Altında tek bir fotoğraf vardı. Cumartesi günü gezi dönüşünde çekilmişti.
Otobüse binerken Buğra'nın bana baktığı an... Benimse haberim bile yoktu.
Yüzümü buruşturdum.
— Bu hesap bizi neden bu kadar takip ediyor?
Nehir omuz silkti.
— Bilmiyorum ama yorumlara bak.
Yorumları açtım.
"Kesin bunlar sevgili."
"Buğra ilk defa bir kıza böyle bakıyor."
"İddia ediyorum, dönem sonuna kadar ayrılırlar."
Telefonu kapattım.
— İnsanların işi gücü yok.
— Var ama sen daha ilginçsin.
Koluna hafifçe vurdum.
— Çok komiksin.
Tam o sırada okulun kapısından siyah kapüşonlu biri içeri girdi. İstemeden bakışlarım ona kaydı. Buğra. Her zamanki gibi sakindi. Etrafındaki fısıldaşmalara aldırış etmiyordu. Sınıfa doğru yürürken göz göze geldik.
Sadece bir saniye...
Sonra ikimiz de hiçbir şey olmamış gibi yürümeye devam ettik. İlk ders matematikti. Öğretmen anlatırken telefonum sessize rağmen titredi.
Masanın altında ekranı açtım.
Buğra: "Teneffüste kütüphaneye gel."
Tek kelime bile yazmadan telefonu kapattım.
Bölüm Yorumları