Telefonun ekranına birkaç saniye daha baktım.
"Yanlış yere baktınız."
Altında sadece tek bir konum vardı. Okul Kütüphanesi. Mesajı tekrar açmaya çalıştım. Bir anda silindi.
— Gitti...
Buğra telefonu elimden almadı. Sadece ekrana baktı.
— Ekran görüntüsü aldın mı?
— Hayır.
— Bir daha böyle bir mesaj gelirse önce ekran görüntüsü al.
Başımı salladım. İlk kez panik yapan ben değildim. İkimiz de durumu anlamaya çalışıyorduk.
Ertesi sabah...
Okula gelir gelmez doğruca kütüphaneye gittim. Koridor bomboştu. Dersin başlamasına daha yirmi dakika vardı. Kütüphanenin kapısını yavaşça açtım.
İçeride sadece görevli öğretmen vardı. Masasında kitap düzenliyordu.Rafların arasında dolaştım. Hiçbir şey yoktu.
Ne bir not...
Ne bir zarf...
Ne de dikkat çeken başka bir şey. Tam çıkacakken görevli öğretmen seslendi.
— Ada.
Olduğum yerde durdum.
— Efendim hocam?
Masasının çekmecesini açtı.
— Dün okul çıkışında biri bunu sana bırakmamı istedi.
Kalbim hızlandı. Masanın üzerine küçük, beyaz bir zarf koydu. Üzerinde sadece ismim yazıyordu.
Ada Yalın
— Kim bıraktı?
— Tanımıyorum.
— Öğrenci miydi?
— Evet ama kapüşonluydu. Yüzünü pek göremedim.
Zarfı elime aldım.
— Teşekkür ederim hocam.
Hızlı adımlarla dışarı çıktım. Koridor boştu. Zarfı hemen açtım. İçinden tek bir kâğıt çıktı. Üzerinde bilgisayarda yazılmış kısa bir cümle vardı.
"Her gördüğüne güvenme."
Bölüm Yorumları