Stalklarken yakalanma sanatı 2
Tuzlu Su, Sörf Tahtası ve Tatlı İtiraflar
Öğleden sonra güneş en yakıcı açısına ulaştığında, kampın büyük bir kısmı sahil kenarına inmişti. Melis, cankurtaran kulesinin çaprazına kurduğu şezlongunda elinde bir dürbünle –evet, kampa gelirken yanına dürbün almıştı– Bora'nın her hareketini izliyor, olası bir hatasını yakalamak için adeta pusuya yatmış bir keskin nişancı gibi bekliyordu. Ben ise büyük, hasır bir güneş şemsiyesinin altına sığınmış, kucağımda defterimle öylece etrafı izliyordum.
Yemekhanedeki o penguenli ve bol edebiyatlı sohbetin üzerinden birkaç saat geçmişti. Ege, kampın diğer ucunda bir gruba gitar akort etmeyi gösteriyordu. Arda ise... Arda ortalarda yoktu. En azından beş dakika öncesine kadar.
Sahilde bir anda ufak çaplı bir hareketlenme oldu. Kızların kıkırdamaları ve fısıltıları eşliğinde başımı defterimden kaldırdığımda, denizin üzerinde süzülen o silüeti gördüm. Arda, kampın en büyük ve muhtemelen en profesyonel sörf tahtalarından birini almış, dalgaların arasına dalmıştı. Üzerinde sadece siyah bir deniz şortu vardı. Güneş, ıslak esmer teninde parlıyor, rüzgar saçlarını savuruyordu.
Bir an için nefesimi tuttum. Arda'nın lisedeki basketbol maçlarında ne kadar iyi olduğunu biliyordum ama sörf tahtasının üzerinde adeta yerçekimine meydan okuyordu. Kendisine doğru gelen hırçın bir dalgayı mükemmel bir kavisle aşarken, kumsaldaki birkaç kız hayranlıkla alkışlamaya başladı. Hatta dürbünüyle Bora'yı dikizleyen Melis bile dürbünü bir anlığına denize doğru çevirip, "Kabul etmeliyim ki, senin çocukta sağlam bir şovmenlik kumaşı var Derin," diye mırıldandı.
Arda'nın bu şovunun sadece 'spor yapmak' amacı taşımadığını bilecek kadar onu tanıyordum. Yemekhanede Ege'nin zekası ve kültürü karşısında kendi alanının dışına itilmişti ve şu an, kelimenin tam anlamıyla kendi çöplüğünde gövde gösterisi yapıyordu. Bir imparator penguenin boyun halkasını bilmeyebilirdi ama dalgalara nasıl hükmedeceğini kesinlikle biliyordu.
Yarım saatlik, nefes kesici bir sörf seansının ardından Arda tahtasıyla birlikte sığ sulara doğru yöneldi. Sudan çıkarken, sanki o an yavaş çekimdeymiş gibi hissettim. Su damlaları göğsünden süzülüyor, o rahat ve kendinden emin yürüyüşüyle doğrudan bizim şemsiyeye doğru geliyordu. Sahildeki diğer kızların ona attığı kaçamak bakışları umursamadan, gözlerini doğrudan gözlerime kilitlemişti.
Gelip tam önümde, gölgemin başladığı yerde durdu. Islak saçlarını elleriyle geriye doğru tararken yüzünde o serseri gülümsemesi vardı.
"Nasıl buldun ortak?" diye sordu, nefes nefese kalmış bir halde. "Dalgalar bugün biraz yavaştı ama idare ettik işte."
Gülmemek için yanaklarımı içten ısırdım. "Çok mütevazısın," dedim başımı iki yana sallayarak. "Bütün sahil seni izlediğinin farkındasındır umarım. Kampa gönüllü rehber olarak değil, başrol oyuncusu olarak gelmiş gibisin."
Arda sörf tahtasını kuma saplayıp yanıma, şemsiyenin gölgesine doğru oturdu. Melis 'benim ufak bir işim var' diyerek dürbünüyle birlikte uzaklaşıp bize alan bıraktığında, Arda bana doğru eğildi. Tuzlu su ve ferahlık kokuyordu.
"Bütün sahilin beni izlemesi umurumda bile değil," dedi ses tonu aniden ciddileşerek. Gözleri defterime, sonra da benim gözlerime kaydı. "Ben sadece senin izleyip izlemediğini merak ediyordum."
Bu bölümde
Yemekhanedeki entelektüel yenilgisini gururuna yediremeyen Arda, kampın geri kalanında kendi kurallarının geçerli olduğunu kanıtlamaya karar verir. Dalgaların üzerinde sergiledigi kusursuz sörf performansı tüm kampın ilgisini çekerken, onun tek hedefi güneş şemsiyesinin altında oturan Derin'in gözlerini kitaptan ayırmasını sağlamaktır. Suların durulmasıyla gelen o küçük, tatlı itiraf, kıskançlığın bazen ne kadar sevimli olabileceğini gösterecektir.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 11 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Arda biraz garip ama yaman çocuğa benziyor 😇😇😇
Yorum
Yorum bulunamadı.