Stalklarken yakalanma sanatı 2

Bölüm 5•

Gece Yürüyüşü, Yanlış Harita ve Orman Kaosu

Tema:

Baş rehber Hakan Abi'nin yemekten sonra yaptığı "Doğada yön bulma ve takım ruhu" temalı coşkulu konuşması bittiğinde, elime sıkıştırılan kamp haritasıyla ormanın girişinde dikiliyordum. Kampın kurallarına göre beşer kişilik gruplara ayrılmıştık ve hedefimiz, haritadaki işaretli rotayı takip ederek gece yarısından önce kampa geri dönmekti.

Ancak benim takımım, evrenin bana yaptığı kötü bir şaka gibiydi. Solumda Arda, elindeki feneri bir ışın kılıcıymış gibi ağaçların arasında gezdiriyordu. Sağımda Ege, boynuna astığı fotoğraf makinesiyle gececil kuş seslerini dinliyordu. Hemen arkamda ise Melis, "Ormanda platform ayakkabıyla yürünmez diyenleri dava edeceğim!" diye söyleniyor; onun hemen yanında ise zorunlu olarak grubumuza dahil edilen cankurtaran Bora, bıkkın bir ifadeyle gözlerini deviriyordu.

"Pekala," dedim boğazımı temizleyerek. Fenerin ışığını elimdeki buruşuk haritaya tuttum. "Kaptanınız konuşuyor. Haritaya göre şu koca kayanın yanından sağa saparsak, doğrudan 'Aşıklar Tepesi' denilen o meşhur seyir noktasına çıkacağız. Oradan da kampa dönüş on beş dakika sürecek."

"Emin misin ortak?" diye sordu Arda, omzumun üzerinden haritaya bakmaya çalışarak. "Bana o sağdaki yol daha çok ayıların kış uykusu mağarasına gidiyor gibi geldi ama..."

"Bana güven," dedim son derece kendinden emin bir tavırla. "Edebiyat projelerinde olduğu gibi, yön bulmada da harikayımdır."

Böylece, benim liderliğimde karanlık ormanın içine doğru yürümeye başladık. İlk on dakika her şey yolunda gibiydi. Ege arada sırada durup ağaç kabuklarının dokusundan veya gökyüzündeki takımyıldızlardan bahsediyor, ben de ona ilgili bir şekilde cevap veriyordum. Arda ise bu anlarda hafifçe öksürerek veya feneri Ege'nin gözüne 'yanlışlıkla' tutarak varlığını belli ediyordu.

Fakat yirminci dakikanın sonunda, etrafımızdaki çalılar iyice sıklaştı ve patika tamamen ortadan kayboldu.

"Burada bir patika göremiyorum," dedi Bora, kollarını göğsünde kavuşturarak. "Sadece dikenler ve bolca zehirli sarmaşık var. Haritayı okumayı bildiğine emin misin?"

"Sana fikrini soran olmadı sahil güvenliği," diye atıldı Melis hemen. "Derin nereye gidiyoruz diyorsa oraya gidiyoruz. Sen suya düdük çalmaya devam et."

Bora alaycı bir şekilde güldü. "Farkındaysan Melis, etrafta su yok. Ve eğer Derin'in peşinden gitmeye devam edersek yakında su bulmak için kendi gözyaşlarımızı içmek zorunda kalacağız."

Panikle haritaya tekrar baktım. Işığı biraz daha yaklaştırdım. Sonra haritanın sağ üst köşesindeki küçük pusula işaretini gördüm. Pusulanın 'Kuzey' oku... aşağıyı gösteriyordu.

Yutkundum. "Çocuklar..." dedim titreyen bir sesle. "Sanırım minik bir hata yapmış olabilirim."

Arda elimden haritayı kibarca çekip aldı. Fenerin ışığında bir süre inceledi ve sonra o meşhur, rahatlatıcı kahkahasını attı. "Ortak," dedi gülmekten gözleri yaşararak. "Haritayı on beş dakikadır ters tutuyorsun. Aşıklar Tepesi'ne değil, kampın tamamen zıt yönündeki kurumuş dere yatağına gelmişiz. Tebrikler, resmi olarak kaybolduk."

Melis tiz bir çığlık attı. "Kaybolduk mu?! Burada öleceğiz! Saçlarımda bir ton nemlendirici var, ayılar kokusuna gelecek! Bora, hemen bir şey yap, cankurtaran değil misin sen?!"

Bu bölümde

Kampın heyecanla beklenen gece yürüyüşü, Derin'in harita okuma konusundaki "üstün" yetenekleri sayesinde tam bir hayatta kalma mücadelesine dönüşür. Arda, Ege, Melis ve Bora'dan oluşan bu uyumsuz beşli, ormanın karanlığında yollarını kaybettiğinde; komik tartışmalar, yıldızların altında edilen samimi itiraflar ve Melis'in bitmek bilmeyen cankurtaran nefreti geceye damgasını vuracaktır.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

@Enofen•2 ay önce

Çok güzel olmuş resmen hayran kaldım çok yakın zamanda devamının gelmesini bekliyorum