Stalklarken yakalanma sanatı 2
Kamp Mutfağı, Yanık Krepler ve Yeni Bir İttifak
Sabahın altı buçuğunda uyanmak, normal şartlar altında anayasaya aykırı falan olmalıydı. Hele ki geceyi ormanın derinliklerinde kaybolup, sivrisineklerle ölümüne savaşarak geçirdiyseniz. Fakat baş rehber Hakan Abi'nin adalet anlayışı farklı işliyordu. Gece yürüyüşündeki o meşhur fiyaskomuzun cezası olarak, 'kayıp beşli' tüm kampa kahvaltı hazırlamakla görevlendirilmişti.
Gözlerim yarı açık bir şekilde kampın devasa, endüstriyel mutfağına adım attığımda karşılaştığım manzara, en az geceki kadar kaotikti.
Melis, üzerine giydiği pembe ipek şort-tişört takımının üzerine devasa, beyaz bir aşçı önlüğü geçirmişti ve elindeki devasa satırla masum bir domatese sanki azılı bir düşmanıymış gibi bakıyordu. Onun hemen yanında dikilen Bora ise kollarını göğsünde kavuşturmuş, yüzünde o sinir bozucu gülümsemesiyle Melis'in eziyetini izliyordu.
"O domatesleri doğramanı istediler Melis," dedi Bora alaycı bir sesle. "Onlara işkence etmeni değil. Eğer bıçağı öyle tutmaya devam edersen, birazdan domateslerin arasına kendi parmaklarını da soteleyeceksin."
Melis elindeki satırı gürültüyle kesme tahtasına vurdu. "Eğer çok biliyorsan gel sen doğra sahil güvenliği! Ben hayatımda mutfağa sadece kahve makinesinin düğmesine basmak için girmiş biriyim!"
Bora derin bir iç çekip yanına yaklaştı. Dün gece ormandaki o kısa, nefes kesici düşme anından beri aralarındaki dinamiğe tuhaf bir şey olmuştu. Bora artık ona sadece gıcık olmuyor, aynı zamanda gizli bir koruma içgüdüsüyle hareket ediyordu. Usulca Melis'in arkasına geçip, domatesin üzerindeki elini kendi büyük eliyle kapladı. "Parmaklarını içeri doğru kıvıracaksın," diye fısıldadı. Melis bir an için nefesini tuttu ve mutfağın o köşesinde aniden derin bir sessizlik oldu.
O sırada mutfağın diğer köşesinde çok daha farklı bir savaş veriliyordu. Arda ve Ege, ocağın iki yanına konuşlanmışlardı.
Ege, beline bağladığı önlükle, elindeki devasa çırpma teliyle krep hamurunu adeta bir senfoni yönetir gibi çırpıyordu. "Aslında krepin sırrı, un ve sütün moleküler bağlarını doğru ısıda birleştirmekte yatar," diyordu sakin ve entelektüel sesiyle. "Biraz eritilmiş tereyağı eklerseniz, o altın rengi dokuyu elde edersiniz. Fransız mutfağının temel kuralıdır."
Arda'nın gözü seğirdi. Üzerindeki siyah tişörtü ve dağılmış saçlarıyla çok havalı görünüyordu ama elinde tuttuğu spatulayı her an bir silah olarak kullanabilirdi. "Alt tarafı un ve su karıştırıyorsun yıldıza bakan adam," dedi Arda, kendi önündeki tavaya kalın bir hamur parçası dökerken. "Bunu moleküler fiziğe bağlamana gerek yok. Sörf yapmak gibi düşün; sadece bilek hareketi ve zamanlama."
Arda, Ege'nin mükemmel yuvarlaklıktaki kreplerine inat, kendi tavasındaki krepi havada ters yüz etmek için iddialı bir hareket yaptı. Tavayı hızla yukarı doğru savurdu.
Ancak zamanlama, sörf tahtasındaki kadar mükemmel değildi.
Krep hamuru havada harika bir kavis çizdi... ve doğrudan davlumbazın metal kenarına yapışıp orada asılı kaldı. Hepimiz başımızı kaldırıp tavandan sarkan o şekilsiz hamur parçasına baktık.
Bu bölümde
Gece yürüyüşündeki büyük fiyaskonun faturası ağır olur: Ekibimiz kamp mutfağında tüm kampçılara kahvaltı hazırlama cezasına çarptırılır. Melis ve Bora arasındaki o tuhaf elektrik, doğranan domateslerin arasında giderek artarken; Ege'nin mutfaktaki beklenmedik yetenekleri Arda'nın sabrını ve rekabetçi ruhunu bir kez daha sınayacaktır.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ah çok güzel ya 
Yorum
Yorum bulunamadı.