AĞANIN GELİNİ

‎‎Derya odasına geçtiğinde kapıyı kapattı.‎‎Sandalyeye oturdu ve derin bir nefes aldı.‎‎Rüzgar'ın söyledikleri hâlâ aklındaydı.‎‎“Benimle evlen.”‎‎Derya başını iki yana salladı.‎‎“Olacak iş değil.”‎‎Tam o sırada telefonu çaldı.‎‎Arayan babasıydı.‎‎Derya telefonu açtı.‎‎“Efendim baba?”‎‎Sinan'ın sesi endişeliydi.‎‎“Derya, eve ne zaman geleceksin?”‎‎“Sabah nöbetim bitince.”‎‎“Tamam.”‎‎Derya birkaç saniye sustu.‎‎“Baba…”‎‎“Ne oldu?”‎‎“Rüzgar bugün eve geldi mi?”‎‎Sinan'ın sesi bir anda değişti.‎‎“Hayır.

Neden?”‎‎“Hiç.”‎‎“Derya, sana bir şey yaptı mı?”‎‎“Hayır.”‎‎Sinan rahat bir nefes aldı.‎‎“Sen o adamdan uzak dur.”‎‎Derya şaşırdı.‎‎“Bunu bana sen mi söylüyorsun?”‎‎“Evet.”‎‎“Baba, senin borcun yüzünden o adam benimle muhatap oluyor.”‎‎Sinan sustu.‎‎Derya'nın sesi yumuşadı.‎‎“Ne kadar borcun var?”‎‎“Bunu bilmen gerekmiyor.”‎‎“Gerekiyor.”‎‎“Derya…”‎‎“Baba, bana gerçeği söyle.”‎‎Sinan uzun süre cevap vermedi.‎‎Sonunda konuştu.‎‎“Çok büyük bir borç.”‎‎“Ne kadar?”‎‎Sinan rakamı söyledi.‎‎Derya'nın gözleri büyüdü.‎‎“Sen bunu nasıl ödeyeceksin?”‎‎“Ödeyemem.”‎‎Derya gözlerini kapattı.‎‎“İşte sorun da bu.”‎‎Sinan'ın sesi titredi.‎‎“Kızım, sen bu işe karışma.”‎‎Derya telefonu sıkıca tuttu.‎‎“Ben senin kızınım.