KÜL RENGİ

✨💮💮💮💮💮✨

Kül Rengi yolculuğunda dilerim, en az benim kadar sizler de okumaktan zevk alırsınız.

Kafamda kurguladıklarımın kaleme yansımaya başladığı ilk günden beri bu hikâyeyi yazmak benim için tarifsiz bir heyecan oldu. Her satırına ayrı emek verdiğim her seferinde yeni bilgi aktarımları içersin diye konuyu baz alarak gerek araştırmalar gerek daha şatafatlı sözler kullanmaya epey zaman ayırmalarımla beraber, her ayrıntısına ve detayına özendiğim, bazen yazarken benim bile devamını bir an önce getirmek istediğim bir kitaba dönüştü Kül Rengi.

Bende bıraktığı yer ise daha şimdiden kendine bir taht kurdu.

Umarım siz de bu yolculukta Nilüfer’in dünyasına adım attığınızda, benim yazarken hissettiğim heyecanın bir parçasını hissedersiniz.

Şimdiden okuyan, destekleyen ve bu hikâyeye kendi dünyasında bir yer açan herkese sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum ayrıca belirtmek isterim ki bu romanın tüm hakları saklıdır aksi takdir de yaptırımları olacaktır.

Keyifli okumalar. 🩷

BEN SANA MECBURUM 

 Ben sana mecburum bilemezsin

 Adını mıh gibi aklımda tutuyorum 

 Büyüdükçe büyüyor gözlerin 

 Ben sana mecburum bilemezsin 

 İçimi seninle ısıtıyorum.

 Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor 

 Bu şehir o eski İstanbul mudur

 Karanlıkta bulutlar parçalanıyor 

 Sokak lambaları birden yanıyor

 Kaldırımlarda yağmur kokusu 

 Ben sana mecburum sen yoksun.

 Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur 

 İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur

 Tutsak ustura ağzında yaşamaktan

 Kimi zaman ellerini kırar tutkusu 

 Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından

 Hangi kapıyı çalsa kimi zaman 

 Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

 Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor 

 Eski zamanlardan bir cuma çalıyor

 Durup köşe başında deliksiz dinlesem

 Sana kullanılmamış bir gök getirsem 

 Haftalar ellerimde ufalanıyor 

 Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

 Ben sana mecburum sen yoksun. 

 Belki haziran da mavi benekli çocuksun

 Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

 Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden