İki inatçı

Yağmur, sabah işe gitmek için hazırlanırken aynanın karşısında saçlarını topluyordu.Son birkaç gündür farkında olmadan yaptığı bir şey vardı.Emir'in kapısının açılmasını beklemek.Bunu kendine itiraf etmiyordu tabii.— Aynı anda çıkarsak ne olmuş yani?

Apartmandan çıkıyoruz sonuçta.Tam çantasını alıp kapıyı açtı.Karşısındaki kapı hâlâ kapalıydı.Yağmur birkaç saniye bekledi.Sonra kendi kendine kızdı.— Ne bekliyorsun ki?Tam merdivenlere yönelmişti ki arkasından kapı açıldı.— Beni mi bekliyordun?Yağmur bir anda döndü.Emir kapının önünde, yüzünde o sinir bozucu gülümsemesiyle duruyordu.— Seni mi?