İki inatçı

Yağmur, iş çıkışı telefonuna baktığında saatin sandığından çok daha geç olduğunu fark etti.Çantasını omzuna takıp binadan çıktı.Tam kaldırımda yürümeye başlamıştı ki korna sesi duydu.Yanında yavaşlayan araba tanıdıktı.Cam aşağı indi.Emir.— Komşu, eve mi gidiyorsun?Yağmur gözlerini devirdi.— Hayır, Ay'a gidiyorum.Emir güldü.— Komikmiş.

Bin.— Yürüyebilirim.— Hava karardı.— Korkmuyorum.— Kork demedim.Yağmur birkaç saniye düşündü.— Tamam.Arabaya bindi.Emir hareket ettiğinde Yağmur ona baktı.— Bugün neden bu kadar ısrar ettin?— Çünkü aynı yere gidiyoruz.— Nereden biliyorsun?— Karşı komşumsun.