İki inatçı

Ertesi sabah Yağmur kapısını açtığında yerde küçük bir not gördü.Notun üzerinde tek bir cümle vardı:“Bugün benimle inatlaşmayacaksın.”Yağmur notu okuyunca gülümsedi.Hemen kalemi alıp arkasına yazdı:“Asla.”Notu Emir'in kapısının önüne bıraktı.Birkaç dakika sonra Emir kapısını açtı.Notu görünce kahkaha attı.Yağmur tam apartmandan çıkarken Emir arkasından seslendi.— Yağmur!Yağmur döndü.— Ne?Emir notu havaya kaldırdı.— Bahse girelim mi?— Neyine?— Bugün kim daha çok inat edecek?Yağmur kollarını bağladı.— Ben kazanırım.— Bundan bu kadar emin olma.— Çok eminim.Emir gülümsedi.— Tamam.

Kaybeden, kazanana bir kahve ısmarlayacak.Yağmur elini uzattı.— Anlaştık.Emir elini sıktı.— Anlaştık.İkisi de birbirine bakıp gülümsedi.Ama gün boyunca bu bahsin sandıklarından çok daha zor olduğunu fark ettiler.Önce asansörde kimin önce düğmeye basacağı konusunda tartıştılar.Sonra markette son kalan çikolata yüzünden atıştılar.Akşam apartmana döndüklerinde ise ikisi de yorgundu.Emir:— Bence sen kaybettin.Yağmur hemen itiraz etti.— Hayır, sen kaybettin.— Ben hiçbir konuda geri adım atmadım.— Ben de atmadım.— O zaman?Yağmur düşündü.— Berabere.Emir gülerek:— Berabere diye bir şey yok.— Var.— O zaman ikimiz de kahve ısmarlayalım.Yağmur ona baktı.— Birlikte mi içeceğiz?Emir birkaç saniye sustu.Sonra gülümsedi.— İstersen.Yağmur da küçük bir gülümsemeyle başını salladı.— Olur.İkisi kendi dairelerine girerken henüz farkında değildi.Bu kahve...Sadece bir bahis değildi.Belki de ikisinin birbirini gerçekten tanımaya başladığı ilk andı. :::