LABİRENT 2

ELİF DEMİR Kerem'e hiçbir zaman güvenmedim.O da bana güvenmedi.Belki bizi ortak yapan tek şey buydu.Birbirimize güvenmiyorduk ama birbirimize ihtiyacımız vardı.Kerem eskiden Aybars'ın en yakın arkadaşlarından biriydi.Aybars'ın kimseye anlatmadığı şeyleri bilirdi.Nereye gittiğini...Kimlerle görüştüğünü...Sinirlendiğinde ne yaptığını...Ve en önemlisi, zayıf noktalarını.Şimdi ise aynı adam Aybars'ın karşısındaydı.İnsanların dostluktan düşmanlığa nasıl geçtiğini merak ederdim.Kerem'in cevabı basitti."İnsanlar değişmez," derdi."Maskeleri düşer."Depoya girdiğimde Kerem çoktan gelmişti.Masanın kenarına yaslanmış, telefonuyla oynuyordu.Beni görünce başını kaldırdı."Geç kaldın.""Sen erken geldin.""Çünkü Aybars'ın adamları beni takip ediyor olabilir.""Olabilir değil."Yanına yürüdüm."Ediyorlar."Kaşını kaldırdı."Fark ettin mi?""Ben fark etmeden hiçbir şey olmaz."Güldü."İşte bu yüzden seninle çalışmak tehlikeli.""Benimle çalışmıyorsun.""Ne yapıyorum?""Benimle aynı tarafta duruyorsun."Kerem birkaç saniye sustu."Arada fark var.""Var."Sandalyeye oturdum."Sen hâlâ Aybars'ı tamamen bırakmadın."Yüzündeki gülümseme kayboldu."Onu çok uzun zamandır tanıyorum.""Eski dostun.""Evet.""Şimdi düşman.""Bu da doğru.""Onu hâlâ önemsiyorsun."Kerem bana baktı."Sen de İzel'i öldürdüğünü söyleyip duruyorsun ama onu hâlâ izliyorsun."O cümlede sustum.Kerem gülümsedi."İnsanların çelişkilerini konuşacaksak sabaha kadar burada kalırız.""Benim çelişkim yok.""Tabii."Masaya bir dosya bıraktı."Bu ne?""Aybars."Dosyayı açtım.İçinde fotoğraflar vardı.Aybars'ın son birkaç haftada görüştüğü insanlar.Gittiği yerler.Kullandığı arabalar.Telefon kayıtlarından bazı bilgiler.Başımı kaldırdım."Sen bunları nereden buldun?""Eski bağlantılar.""Yani hâlâ onun sistemine erişebiliyorsun."Kerem omuz silkti."Bir zamanlar en yakın arkadaşıydım.""Ve şimdi?""Şimdi onu durdurmak istiyorum."Dosyayı kapattım."İzel'i bulmaya çok yaklaştı."Kerem'in yüzündeki ifade değişti."İzel'in yaşadığını gerçekten biliyor musun?""Biliyorum.""Ve onu saklıyorsun.""Evet.""Elif...""Ne?""Bu iş düşündüğünden daha büyük."Gülümsedim."Ben zaten küçük bir şey istemiyorum."O sırada dışarıdan araba sesi geldi.Kerem hemen pencereye yöneldi."Bu o.""Kime ait?""Aybars."İkimiz de sustuk.Birkaç saniye sonra kapının önünde araba durdu.Kerem bana baktı."Buraya geleceğini biliyor muydun?""Hayır.""İyi.""Niye?""Çünkü bu sefer hazırlıksız yakalanacak."Başımı salladım."Hayır."Kerem kaşlarını çattı."Ne?""Bu sefer biz hazırlıksız yakalanacağız."Kapı açıldı.Aybars içeri girdi.Bizi yan yana görünce durdu.Önce bana baktı.Sonra Kerem'e.Ve yüzündeki ifade tamamen değişti."Sen."Kerem'in yüzünde hafif bir gülümseme oluştu."Selam, eski dostum."Aybars'ın çenesi gerildi."Senin burada ne işin var?""İşler değişti.""Benim tarafımda olmayan herkes karşımdadır."Kerem başını eğdi."Öyleyse uzun zamandır karşı tarafındayım."Aybars bir süre ona baktı.Sonra bana döndü."Onu da mı kullandın?"Gülümsedim."Hayır."Kerem araya girdi."Ben kullanılacak biri değilim."Aybars acı bir şekilde güldü."Sen benim kim olduğumu biliyorsun.""Evet.""Ne yapabileceğimi de biliyorsun.""Çok iyi biliyorum."Kerem'in sesi bu kez sertleşti."Bu yüzden buradayım."O an Aybars'ın bakışları ikimizin arasında gezindi.Artık önünde tek bir düşman yoktu.İki kişiydik.Ama asıl bilmediği şey...Bizim bile aynı tarafta olup olmadığımızdan emin olmamamızdı.Aybars gittikten sonra Kerem kapıyı kapattı.Bir süre sessiz kaldık.Sonra bana döndü."Bir şey soracağım.""Sor.""İzel neden hâlâ saklanıyor?"Cevap vermedim."Elif.""Çünkü zamanı gelmedi.""Ne zaman gelecek?""Onu ben bile bilmiyorum."Kerem başını iki yana salladı."Bu iş kontrolden çıkıyor.""Kontrol hiçbir zaman bizde değildi.""Sen böyle düşünmüyorsun."Gülümsedim."Hayır."Masadaki fotoğrafa baktım.İzel'in yüzü görünmüyordu.Ama onun kim olduğunu biliyordum."Kontrol hâlâ bizde."Kerem fotoğrafı aldı."Ya İzel kendi kararını verirse?"O an ilk kez cevap vermeden önce düşündüm.Sonra sadece şunu söyledim:"İşte o zaman..."Kerem bana baktı."...hepimizin planı değişir."Ve o gece ilk kez şunu anladım:Aybars artık bizim peşimizde değildi.Hepimizin peşindeydi.Ve bu kez karşısında eski dostu Kerem de vardı.