Her Şey Bir Yarışla Başladı

Bölüm 2•

İz Peşinde

Tema:


​2. Bölüm:

​Motorun egzoz sesi caddenin gürültüsünde yavaş yavaş kaybolurken, arabanın içindeki o "havalı" hava da tamamen dağılmıştı. Arkadaşlarım hâlâ yaşadıkları şokun etkisiyle birbirlerine bakıyor, motorlu kızın o kendine has cesaretini sindirmeye çalışıyorlardı. Ama benim zihnim başka bir yerdeydi. Kızın o anki duruşu, vizörün altından attığı o delici bakış ve "sünepe" lafı... Sanki üzerime yapışıp kalmıştı.

​Sessizliği bozan, az önce kıza laf atan çocuk oldu. Telefonu elinde bir o yana bir bu yana çevirip duruyordu, yüzünde ise şaşkınlık yerini sinsice bir gülümsemeye bırakmıştı.

​"Oğlum..." dedi, sesi biraz daha kısık ve heyecanlıydı. "İnanamayacaksınız ama buldum. Şehrin yerel motorcu gruplarından birinde etiketlenmiş. Kız harbiden yakıyor, baksanıza şuna!"

​Merakıma yenik düşerek arabayı kenara çekip durdurduğum an, hepsi telefonun etrafına üşüştü. Ben de sabırsızlıkla telefonu kaptım. Instagram profili tam da beklediğim gibiydi: özgür, kuralsız ve fazlasıyla ilgi çekici. Fotoğraflarında motorunun üzerinde çekilmiş, toz toprak içinde ama bir o kadar da kusursuz görünen halleri vardı. Biyografisinde sadece 'Rüzgarın yönünü ben çizerim' yazıyordu.

​İsmi Ela'ydı.

​Profili incelerken içimde garip bir kıpırtı hissettim. Bugüne kadar etrafımda pervane olan, tek bir gülüşüme dünyaları sermeye hazır binlerce kız görmüştüm ama hiçbiri, o kırmızı ışıkta bana "sünepe" diyen bu kız kadar ilgimi çekmemişti. Arkadaşlarım arkadan, "Abi kesin yazmalısın, bu kız fena, nasıl bir laf soktu ama!" diye gaza getirmeye çalışıyorlardı. Ama sadece yazmak yetmezdi. Bir şekilde, onun o dünyasına, o motorunun arkasındaki özgürlüğe sızmalıydım.

​"Çocuklar," dedim telefonu geri verirken, yüzüme o bildik, meydan okuyan gülümsememi oturtarak. "Bu kız sıradan biri değil. Normal bir mesajla dikkatini çekemem. Ona öyle bir oyun kurmalıyım ki, bu sefer 'bir şey mi dediniz?' diye soran taraf ben değil, o olsun."

​Arkadaşım kahkaha attı. "Abi, kızın motoruna hayran kaldık, senin bu egona değil. Dikkat et de elinde patlamasın!"

​Gözlerimi telefonun ekranındaki Ela’nın fotoğrafına diktim. O bakışlarında sadece bir motorcuya özgü bir özgüven yoktu, sanki bu hayatı kendi kurallarıyla oynayan birinin meydan okuyuşu vardı. "Patlamayacak," dedim kendi kendime. "Daha yeni başlıyoruz."

​O akşam eve döndüğümde, ne yaptığımı ben bile bilmiyordum. Elimi klavyeye götürdüm. Normalde asla yapmayacağım bir şeyi yaptım; ona doğrudan bir mesaj atmak yerine, onun motor grubunda katıldığı etkinlikleri araştırmaya başladım. Şehirdeki o meşhur gece yarısı yarışlarını biliyordum. Eğer oradaysa, onu orada bulmam gerekiyordu.

​Yatağıma uzandığımda, gözlerimi kapattığım an hâlâ o anı hatırlıyordum: O kaskın altındaki keskin bakışlar ve yeşil ışıkla beraber gözden kayboluşu. Şimdi ise sıra bendeydi. Onu tekrar görecektim, ama bu sefer kırmızı ışıkta değil, onun seçtiği alanda. Ve bu sefer o "sünepe" damgasını üzerinden silip, onun dünyasında gerçekten bir yer edinecektim.

Bu bölümü beğendin mi?

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

Silinmiş yorum•3 ay önce

Bu yorum silinmiştir

beliz
@beliz•3 ay önce

Devamını bekliyorummm