Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Motorun kükremesi kulaklarımı sağır ederken, arabanın ön kaputu ile Ela'nın motorunun tekerleği artık tamamen aynı hizada ilerliyordu. Aradaki o son metreler adeta göz açıp kapayıncaya kadar eridi. Zafer ya da mağlubiyet saniyelerin onda birine bağlıydı. Direksiyona yapışmış ellerim kasılmış, gözlerimi ilerideki bitiş çizgisine dikmiştim. Aradaki farkı kapatmıştım, tam bu noktada yarışı göğüslemek üzereydim.
Ancak hesap etmediğimiz, pistin o son metrelerinde yer alan kalın kauçuk hız kesici kasis tam bitiş çizgisinin hizasındaydı.
Tam o kritik anda, yanı başımdan gelen o tanıdık motor sesi bir anda ton değiştirdi. Ela, son hızla o kasisin üzerine bindiğinde, motorun ön tekerleği aniden yerden koptu. O yüksek hızın ve ivmenin etkisiyle siyah motor adeta göğe doğru yükseldi; gökyüzünün fonunda bir kuş gibi saniyelerle yarışarak havalandı. Havalandığı o kısa an, etraftaki kalabalığın coşkulu çığlıklarıyla birleşti.
Araba o kasisin üzerinden sarsılarak ve lastiklerinden dumanlar çıkararak geçerken, ben başımı yana çevirip havada süzülen o silüete baktım. Ela, motorun üzerindeki o kusursuz dengesiyle sanki yer çekimine meydan okuyordu. Tekerlekler yeniden piste sert bir şekilde çarptığı an, ikimiz de aynı saniyede çizgiyi geçtik.
Arabanın frenine basıp toz bulutu içinde durduğumda, kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu. Motoru stop edip kapıyı açtım ve hızla dışarı adım attım. Pistin ortasında, tozun dumanın içinde Ela da motorunu durdurmuş, kaskını çıkarıyordu.
Etrafımızdaki kalabalık "Berabere! Kim kazandı be?" diye bağrışırken, Ela kaskını kolunun altına sıkıştırıp bana doğru yürümeye başladı. Rüzgardan dağılan saçları, terden alnına yapışan tutamları ve yüzündeki o nefes kesici, meydan okuyan gülümsemesiyle tam karşımda durdu.
Nefes nefese kalmıştı ama gözlerindeki o parıltı hiç sönmemişti. Başını hafifçe yana eğdi, o her zamanki özgüven dolu sesiyle:
"Fena değildi, sünepe," dedi. "Görünüşe göre arabalar da en azından senin kadar iddialı olabiliyormuş."
Ona bakarken yüzümde istemsiz bir gülümseme belirdi. Bugüne kadar kimse bana böyle meydan okumamıştı, kimse beni bu kadar köşeye sıkıştıramamıştı. O an anladım; bu yarış burada bitmemişti, aksine her şey yeni başlıyordu.
Havada uçuşan lastik kokusu ve kalabalığın coşkulu uğultusu yavaş yavaş yatışırken, nefesimi düzene sokmaya çalışıyordum. Berabere kalmıştık ama aklım artık kimin kazandığında ya da kaybettiğinde değildi. Gözüm, motorunun yanında kaskını koltuğa bırakmış olan Ela'daydı.
Tam o sırada, pistin kenarından koşa koşa gelen, üzerindeki motorcu ceketiyle dikkat çeken kalıplı çocuklardan biri Ela'nın tam önünde bitti. Yüzünde geniş bir gülümsemeyle ellerini iki yana açtı ve hayranlık dolu bir sesle bağırdı:
"O havaya kalkış neydi öyle be! Resmen uçtun kızım, inanılmazdın, inanılmaz bir yarış çıkardın!"
Çocuk lafını bitirir bitirmez hiç vakit kaybetmeden Ela'ya doğru bir adım attı ve sıkıca sarıldı. Ela da kollarını yabancılamadan ona karşılık verdi, hatta tebessüm ederek omzuna hafifçe vurdu.
Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Sabırsızlıklar 7 bölümü bekliyorum harika bir kitap 💝💖
Çoookkk iyiiiii sabırsızlıkla 7. Bölümüm bekliyorum helal olsun maşallah sana 🥹❤️
Çok güzel yapmışsın maşallah maşallah canım elam
Yorum
Yorum bulunamadı.