Cadılar ve vampirler

Bölüm 1•

Kar

Tema:

   O gün kasabamız da hiç olmacak bir şey olmuştu. Kar yağmıştı...Bu bizim kasabamızda olağan bir durum değildi. Çünkü biz oldukça sıcak bir Ege kasabasında yaşıyorduk. Bu bembeyaz örtünün getireceği sır ve kederden habersiz bir halde uyandım daha doğrusu erkek kardeşim tarafından uyandırıldım ama örtüyü kaldırmadan bile gözüme çarpan beyaz aydınlık garip bir gün olacağının sinyallerini vermişti. Odamdan kışın tüm karanlığı çekip gitmişti ama bu yine de garabet odamın halini daha net gözler önüne seriyordu. Her nesnenin eski, köhne, pespaye oluşu...Erkek kardeşim ise mutluluktan havalara uçuyordu. O güzel kumral saçlarını okşadım...Tek istediğim botlarıma bu gün su kaçmamasıydı açıkcası. Kardeşimle aşağıya indik o sandalyesine yerleşti haftasonu yaptığım granolayı önüne koyup buzdolabını açtım. Neyse ki süt epey vardı. Abla biliyor musun? Okul da ki herkes kıyafetlerimin ne kadar güzel koktuğunu söylüyor"Dedi. Bende "Bırak sebebini merak edip dursunlar"Dedim. Sütü tam dolaba geri koyarken kapı çaldı...Gidip kapıyı açtım. Pınar kapı da elinde iki büyük bardak kahveyle duruyordu. Soğuktan burnunun ucu pespembeydi. Hemen geç dedim neredeyse yarı çıplaktı, ayakkabı bile giymemiş panduflarıyla gelmişti... Üzerinde ki herşey pembe ve pofyduktu, şu an kafasinda yamuk duran uyku gözlüğüne kadar hemde. O güzel mi, güzel sarışın kızlardandı işte. Dağınık topuzu bile harika görünüyordu. ince saten pembe tokası, kalın sabahlığı, mini şortu, üşümemek için boğazına alalade sardığı beyaz atkısıyla; Amerikan, romantik, yılbaşı filmlerinden fırlamış gibiydi. Başka bir evrende Cameron Diaz, Jennifer Aniston ya da Hillary Duff birlikte rol bile almış olabilirdi ya da Charlie'nin meleklerinden biri olabilirdi ama bu evrende benim dostumdu...Kardeşime dönüp "Bugün oldukça dikkat et, sorun istemiyorum" Dedim. Pınar ile yukarı çıktık. Benim odamın pencereleri onun odasından daha büyük olduğu için manzaranın tadını çıkararak kahvelerimizi yudumlayacaktık. Sabahlığının cebinden anne usulü kurabiyeleri cıkardı. Poşeti bana uzatarak "Hemen aç benim panduflarım biraz ıslanmış"Dedi. Panduflarını çıkarıp. Çoraplarını yukarıya doğru çekti. "Senin odan  gibi büyük pencereler istiyorum. babamdan ama ne gerek var üniversiteye gideceksiniz. Diyerek geçiştiriyor beni" Dedi. Ağzımın bıçak açmadığını görünce ne olduğunu sordu. Bugün berbat bir ruh haliyle uyandığımı söyledim. Tüm gece o karanlık rüyaları gören kim olsa benim gibi tökezlerdi...Dizlerimizin üzerine battaniyeyi çektikten sonra, Bir elimize kahveyi bir elimize kurabiyeyi aldık. İşte şimdi biraz kendime gelmiştim. "Bu, bu kurabiye başka" Dedim. "Evet annem geleneksel Rus kurabiyelerinden değilde bir Amerikan Kurabiyesi denemiş."Dedi. Herkes bu aralar Martha Steward izliyordu ne de olsa...Rus bir kadınının, bir Türkle evlenip, Ege Kasabasında belli ki sıkıntıdan, Amerikan tarzı damla çikolatalı kurabiyeler yapmaya başlaması...İşte karşımızda ki karla kaplı,  çam ağaçlarından oluşan ormanı seyrederken aklımdan bunlar geçiyordu. Kahvelerimizi keyifle içtik ve Pınar, okula gitmek için hazırlanmak üzere evimizden ayrıldı. Benim onun gibi hazırlanma tasam yoktu. Çünkü benim güzel ve yeni giysilerim yoktu aksine eski püskü kıyafetlerle idare etmek zorundaydım. Beni soğuktan  ne koruyacaksa giyip kardeşimi okula bıraktım. Daha sonra Bahar 'ın kapısının önünde beklemeye başladım. Duşunu yeni almış, saçlarını yandan ayrılıp sıkıca at kuyruğu yapmıştı. Sarı saçları çok çabuk dağıldığı için  böyle yapıyordu. Pınar, asla durduğu yerde duramazdı. Okul  çıkışında  saçları eminim, şu an ki  halinden çok uzak bir manzara da olacaktı. Bu kadar enerjik olabilmesine  cidden anlam veremiyordum. Belki bir annenin düzenli olarak yemek yapmasındandı belki sorumluluklarının ben kadar fazla olmamasındandı. Bilemiyordum, annem o kadar nadir yemek yapardı ki nasıl kalkıp yaptığına bile anlam veremezdim. Babam gittiğinden beri annem, yataklara bağımlı hâle gelmiş bizi unutmuştu, sanki bizi tanımıyordu bile. belki onun birer yabancı gibiydik. Aynı evde yaşayan yabancılar. Belki hangi  günde, ayda, yılda olduğumuzu bile bilmiyordu.  Belki günler, onun içtiği ilaçlardan ibaretti, belki de derin uykularından. Acaba her kendine gelişinde  kardeşimin biraz daha büyüdüğünü görüyor muydu? Bunu farkedebiliyor muydu? Ağır depresyon tanısı koyduğunda  kardeşim daha beşikteydi, yani onun hiç normal bir anne olmasına şahit olmamıştı. Kardeşimin anne kavramı ben miydim yoksa yataktan kalkamayan gerçek annesi mi ? Konu babama  gelirse, aslında babam  ihaneti sadece anneme değil hepimize yapmıştı. Mesela kardeşim, babasını hiç görmemişti bile ve ben bu aile sıcaklığını ona tek başıma veremezdim. Bunları aklımdan geçirirken okul yolunu yarılamıştık bile Pınar ise giydiklerime sinirlenmiş ve öfke kusuyordu. "Kanka yeter artık şu Haki montundan gına geldi artık." Diyordu. Tabii ki benim o montu giymekten başka başka bir şansım olmadığını  bilmiyordu. Ona sadece vintage şeyler sevdiğimi söyleyerek  geçiştiriyor maddi zorluklar yaşadığımızdanasla söz etmiyordum. Oysa kahverengi eldivenlerimi bana denk gelsin kendim küçültmüş , haki montumu da bir terziye küçültürtmüştüm. Pınar bana giysi vermiyor değildi. çünkü ona bazen "Alışveriş yapmayı bilmiyorum." Bazen de "Senin kadar modayı takip etmiyorum" Diyordum bunlar yalan sayılmazdı ne de olsa, zaten pek giysim olmadığı için evde sık  sık onun giysilerini tercih ederdim ve beni öyle görünce gözlerinin içi parlardı ama konu dışarısı olunca, kendi paspal  kıyafetlerim Pınar' ın o güzel kıyafetleriyle asla uyum sağlayamıyordu... Okula vardık bugün staj günümüz sayıldığı için tüm gün boş boş oturacaktık çünkü stajı gerçekleştirebileceğimiz bir yer yoktu okulda bu kararı almıştı. Öğretmenimiz üşüyen ellerini ısıtmaya çalışan hareketlerle sınıftan içeri girdi. Bana dönerek, "Başım çatlıyor İrem bana çay hazırlar mısın?"  Dedi. Kafamı okuduğum kitaptan kaldırdım. Muzip bir şekilde,  "Kütüphaneye gitmemize izin verirseniz niye olmasın?" Dedim. Öğretmenimiz haklı olarak, "Sanki normalde yollamıyor muyum?" Dedi. sınıf dolabimizda ki kendi rafıma  yöneldim.  Biraz papatya ve biraz biberiye yi karıştırdım. Sonra öğretmenimize dönerek "Grip olma ihtimaliniz var mı? dedim. "Bilmiyorum  ki?" Diyince "Tamam hocam" Dedim.  Sınıftan çıkıp, okul bahçesinde ki çalılıktan bir kaç böğürtlen toplayıp döndüm. Öğretmenden anahtarını isteyip bardağını aldım. Öğretmenler odasına özel, şekilde şu alıp çayı demledim. Öğretmenimiz "Kendinize de alın, içiniz ısınsın" Dedi. Böylece Pınar'a ve kendime birer bardak ballı hibiskus, kuşburnu ve taze böğürtlen karışımı bir  çay demledim. Pencere kenarına oturarak çaylarımızı yudumladık. Hocamız tam bir tarih tutkunuydu özellikle arkeoloji dergileri okumaya bayılırdı. Bize yine son günlerde o camiada konuşulan bir haberi aktardı. Pınar ise yabancı celebritileri izlerdi  magazinsel bir kaç olaydan bahsetti. Epey gülüştük, açıkcası zevklerimiz son derece farklı olsa da iyi eğlenebiliyorduk. Kız meslek lisesinin  seçerken isteğim zaten bir gruba ait olmaktı. Hiç sahip olamadığım aile bağları kadar sıcak bir yapının içinde olmak, sanırım şimdi görüyordum da buna sahip olabilmiştim. İyi bir öğretmenimiz ve bana yabancı hissettirmeyen bir dostum vardı. Çaylarımız bitince öğretmenimiz "Kütüphaneye gidebilirsiniz, bende biraz dinlenirim" Dedi. Bende "Ama aynısından bir bardak daha iyi

  • içmeli ardından da  bir bardak ılık su içmeniz gerekli" dedim. "Bende yaparım siz gidin" Dedi. Kütüphanenin yolunu tuttuk. Büyükbabam Mantarlar konusunda yetersiz olduğumu söyleyip durduğu için Mantarlar kitabını okumaya başladım. keşke defter kalem getirip not alsaydım diye hayıflandım çünkü epey güzel bilgiler içeriyordu. Kimi mantarlar aşırı zehirli, kimileri hafıza güçlendirici, kimisi doyurucu, kimisi ilaç kimisi ise yanıcıydı. Bunları kendim için kayıt altına almam lazımdı. Ya yarın tekrar gelecek ve bilgileri kayıt edecektim ya da sınıfa gidince bitki notlarımı tutuğum not defterine aklımda kalanları yazacaktım. Bu esnada açlık artık beni ele geçirmişti. Pınar' ın yanına gidip  Öğle arasında büyükbabamın dükkanına gideceğimi söyledim zaten param kalmadığı için başka çarem de yoktu. İlk olarak sınıfa döndük ama ondan önce Pınar kendi Web sayfasında yaptığı değişiklikleri gösterdi. Böyle devam ederse ünlü bir magazinci olup çıkacaktı ve kimse bu denli küçük bir yerde yaşayıp bu kadart takipçi ve tıklamayla sahip olduğuna inanmayacaktı. Sadece bu sayfayla değil Tumblr' la da ilgileniyordu ve orada da popüler, tanınan bir kızdı. Sınıfa vardığımızda öğretmenimiz yemek ısmarlamayı teklif etti ama hiç param olmadığıdan ötürü bu riske girmek bile istemedim. Zaten bahanem de hazırdı "Planım var" Diyerek işin içinden sıyrılmayı başardım böylece  Pınar' da yalnız kalmamış oldu. Neyse ki büyükbabamın dükkanı uzak değildi. Bu yüzden pek üşümedim ama artık karnım çok acıkmıştı

Bu bölümü beğendin mi?

Bölüm Yorumları