Eylül ile Demir'in sevgili olmasının üzerinden birkaç gün geçmişti.
Defne, Eylül'ün yatağında oturmuş ona bakıyordu.
“Yani…”
Eylül ona döndü.
“Ne yani?”
“Gerçekten Demir'le sevgili oldun.”
Eylül yastığı Defne'ye fırlattı.
“Senin yüzünden!”
Defne gülmeye başladı.
“Aras'ın da payı var.”
Tam o sırada kapı çaldı.
Defne kapıyı açtığında karşılarında Demir ve Aras vardı.
Demir gülümseyerek Eylül'e baktı.
“Bahçeye çıkalım mı?”
Eylül bir an utanarak:
“Olur.”
Defne hemen:
“Ben de geliyorum.”
Eylül ona baktı.
“Sen niye geliyorsun?”
Defne omuz silkti.
“Canım istedi.”
Aras gülerek:
“Ben de geliyorum.”
Böylece dört arkadaş birlikte bahçeye çıktı.
Bahçede yürürlerken Demir ile Eylül biraz önde, Defne ile Aras ise arkada kalmıştı.
Aras, Defne'ye dönüp:
“Bence sen de bir gün sevgili olursun.”
Defne kaşlarını kaldırdı.
“Ne demek istiyorsun?”
Bölüm Yorumları