Ertesi gün yurdun bahçesi oldukça sakindi.
Defne bir bankta oturmuş kitabını okumaya çalışıyordu. Bir süre sonra Aras yanına geldi.
“Yanına oturabilir miyim?”
Defne başını kaldırıp ona baktı.
“Otur.”
Aras gülümseyerek Defne'nin yanına oturdu.
Tam konuşmaya başlayacaklardı ki bahçenin diğer tarafından Eylül ile Demir göründü.
Demir, Eylül'ün yanına yaklaşarak gülümsedi.
“Aşkım, bugün çok mu yordular seni?”
Eylül ona bakıp gülümsedi.
“Biraz. Ama seni görünce geçti, sevgilim.”
Defne ile Aras aynı anda onlara baktı.
Aras kaşlarını kaldırdı.
“Vay be. Bunlar bayağı hızlı alışmış.”
Defne hafifçe gülümsedi.
“Sevgililer sonuçta.”
Eylül, Demir'in koluna girerken:
“Demir, aşkım, öğleden sonra ne yapacağız?”
Demir düşünüyormuş gibi yaptı.
“Bilmiyorum sevgilim. Sen ne yapmak istersen.”
Eylül gülerek:
“Bahçede biraz oturalım.”
“Sen istiyorsan olur, aşkım.”
Defne istemeden gözlerini devirdi.
“Bunlar biraz fazla tatlı olmaya başlamadı mı?”
Aras gülmeye başladı.
“Bence kıskandın.”
Defne hemen ona döndü.
“Ne alaka?”
“Hiç. Sadece söyledim.”
Bölüm Yorumları