Akşam olmuştu.
Yurdun koridorları yavaş yavaş sessizleşirken Defne, odasından çıkıp mutfağa doğru yürüdü.
Tam köşeyi dönecekken karşısına Aras çıktı.
İkisi bir anda durdu.
“Sen…”
“Sen…”
Aynı anda konuşunca ikisi de sustu.
Aras gülümseyerek:
“Önce sen söyle.”
Defne gözlerini devirdi.
“Yok, sen söyle.”
Aras birkaç saniye ona baktı.
“Bugün neden bir anda gittin?”
Defne ne diyeceğini bilemedi.
“Canım gitmek istedi.”
“Defne…”
“Ne?”
Aras biraz daha ciddileşti.
“Bence bana kızdın.”
“Hayır.”
“Peki o zaman neden o kız benimle konuşurken suratın değişti?”
Defne gözlerini kaçırdı.
“Değişmedi.”
Aras hafifçe gülümsedi.
“Değişti.”
Defne ellerini kollarının önünde birleştirdi.
“Belki biraz sinirlendim.”
Aras'ın gözlerinde meraklı bir ifade oluştu.
“Neden?”
Defne cevap vermedi.
Bölüm Yorumları