Ertesi sabah yurtta kahvaltı saati başlamıştı.
Defne ve Eylül, erkenden yemekhaneye inmişti. Eylül eline bir tabak alıp masaya geçti.
“Bugün sakin bir gün olsun istiyorum.”
Defne güldü.
“Dün de öyle demiştin.”
“Evet ama sonra bir öküz kafana top attı.”
Defne gülmemek için dudaklarını birbirine bastırdı.
“Eylül, yeter artık.”
Tam o sırada arkalarından bir ses geldi.
“Kim öküzmüş?”
İkisi de aynı anda arkasını döndü.
Demir ve Aras.
Eylül hiç bozulmadan Demir'e baktı.
“Sen.”
Aras kahkahayı bastı.
Demir ise kaşlarını kaldırdı.
“Daha sabah sabah başladın.”
Eylül sandalyesine yaslandı.
“Dün olanları unutmadım.”
Demir karşı masaya oturdu.
“Ben de unutmadım. Kafasına top gelen kişi hâlâ bana kızıyor.”
Defne araya girdi.
“Ben kızmıyorum.”
Eylül hemen ona döndü.
“Sen kızmıyorsun ama ben kızıyorum.”
Aras gülerek, “Bence siz ikiniz arkadaş olursunuz,” dedi.
Eylül ve Demir aynı anda:
“Asla!”
Defne kahkaha attı.
“Bak, aynı şeyi söylediniz.”
Bölüm Yorumları