Ertesi gün yurtta küçük bir etkinlik düzenlenmişti. Bahçeye birkaç masa ve sandalye konulmuş, öğrenciler de açık havada vakit geçiriyordu.
Defne ve Eylül bahçeye çıktığında Demir ve Aras çoktan oradaydı.
Aras el salladı.
“Buraya gelin!”
Eylül, Defne'yi kolundan tutup onların yanına götürdü.
Herkes sohbet ederken Demir, Defne'nin yanındaki sandalyeyi gösterdi.
“Buraya oturabilirsin.”
Defne oturdu.
Bir süre sonra rüzgâr çıkmaya başladı.
Defne üşüdüğünü belli etmemeye çalışıyordu.
Demir bunu fark etti.
“Üşüyor musun?”
“Biraz.”
Demir üzerindeki hırkayı çıkarıp sandalyenin arkasına bıraktı.
“Al.”
Defne şaşırdı.
“Sen ne yapacaksın?”
“Ben üşümüyorum.”
Defne hırkayı aldı.
“Teşekkür ederim.”
Demir gülümsedi.
“Rica ederim.”
Eylül uzaktan ikisine bakıp Aras'a fısıldadı:
“Bunlarda bir şeyler oluyor.”
Aras güldü.
“Bence de.”
Eylül heyecanla, “Ama daha çok erken.”
“Zaten hemen aşk olmak zorunda değil.”
Eylül başını salladı.
“Yavaş yavaş olsun.”
Bölüm Yorumları