Yaraların İzi

Bölüm 11•

Yeni Hayatlar

Tema:
 (3 yıl sonra)
    (Eftalyanın Anlatımıyla)

Tam üç yıl önce evet tam üç yıl oldu koskoca üç yıl çok özledim evet unutamadım onları unutamam. Şimdi diyeceksiniz tabi bir iki hafta önceden tanıdığın kişileri nasıl bu kadar çok seviyorsun diye bende anlamadım ki ya o kadar değişik bir duygu ki hani bir insanı çok seversin ve ondan ayrılmak istemesin ya işte öyle bir duygu ben Alası,Ege’yi ve Efe’yi çok seviyorum onları çok aradım hemde çok aradım ama bulamadım belkide daha bulamayacağın hatta belki hayatlarına bile birileri girmişti üçününde Alazınkine girmiş midir acaba yav unutamıyorum unutamıyorum yeter ya aklımı kaçırıcam off Eftalya unutamassın demi keşke hafızamı kaybetsem diye düşünürken tam arkamdan bir ses geldi bu baş hekimim Arda beydi onun sesiyle arkamı döndüm hızla “Eftalya,benim bir ameliyata girmem lazım da şu dördüncü katta oda sayısı on üç olan bir hasta var onu sana versem işin var mı” baş hekime arda beye baktım “ha yok yok baş hekimim ben giderim şimdi siz ameliyatınızı yapın”dedim ve asansöre doğru yürümeye başladım asansöre girdim dördüncü kata bastım ve dördüncü kata doğru çalıştı asansör o sırada tabi aklımda bizimkilerin hayatlarına biri girdimi diye düşünüyordum bunları düşünürken asansör durdu dördüncü kata gelmiştim. Odaların numaralarına bakıyordum on üçüncü numara nerdeydi ha buldum hızla odaya doğru yürüyüp kapıyı açtım. Tam şuan şimdi önünde tanıdığım bir yüz vardı uzun uzun baktım ve yavaşça yaklaştım tam önünde durdum “Efe” dedim kısık sesimle Efe bana baktı ve ayağı kalktı “Eftalya! Eftalya sensin evet sensin tam üç yıl oldu hepimiz seni arıyoruz ya kızım Alaz çok kötü Allah için dur arıyorum hatta onlar şimdi gelirler benim hastanede olduğumu söylemiştim gelirler lan Eftalya gel gel kızım gel bir sarılayım çok özledim lan” gözüne baktım ve yaklaşıp sarıldım ya o kadar özlemiştim ki tek istediğim Alaz ve Egeyide görmek şuan ve hiç ayrılmamak yavaşça Efeden ayrılıp süzüdüm nesi var diye her yerini süzdüm ama bir şey yoktu taki sol koluna gelene kadar evet sol kolu ağır derece yanmıştı ama diğer yerlerinde hiçbir şey yoktu. Yaklaştım ve koluna baktım “Lan bune yav Efe ne yaptın bunu nasıl becerdin dur konuşma ilk önce şunun üstünü bir sarayım bekle” dedim ve malzemeleri alıp Ege'nin yanına oturdum ilk gözlerine baktım ve kafamı eğip malzemeleri hazırlayıp koluna Krem sürüp pansuman yapmaya başladım ben bunları yaparken de Efe ben gittikten sonraki olayları anlatıyordu “Eftalya sen gittikten sonra hepimiz çok kötü oldum ama Alaz bir başkaydı Eftalya ben Alazı hiç bu kadar kötü görmemiştim sen gittikten sonra hep yalnız kalıyordu ve her akşam içiyordu Eftalya hayla içiyo ya şu zıkkımı bıraksın diye elimden geleni yaptım ama bırakmıyor sen konuş hemen bırakır sonra bu hergün içti içti eve gitti annesi Aysel abla Alazın bu haline dayanamayıp bana dediki ‘Efe oğlum bu kız bulun Alaz çok kötü ya alasın al git istanbuldaydı demi kızı görür arayın kızı’ dedi sonra biz buraya geldik seni aradık ama bulamadık sonra biz üçümüz bir otel tuttuk ve koruma olduk iş olarak hayla otelde kalıyoruz yav kızım şuan çok mutluyum” dedi gözlerim dolu şekilde onu dinledim ve en sonda dayanamayıp Efe'ye baktım “hayatında biri var mı şuan” dedim beni arıyor dedi ama. Belki vardır Efe bana baktı “Eftalya Alazın şuan hayatında bir yok” dedi içim o kadar çok rahatlamıştı ki tam bu sırada kapı hızla açıldı kafamı kapıya çevirip açan kişiye baktım iki kişi Alaz ve Ege gözümden bir damla yaş düştü yavaşça ayağa kalktım Alazla göz göze geldik Alaz resmen donmuştu ve bu sessizliği Ege bozdu ve koşup bana sarıldı “Eftalya!lan buldun mu ya sen varya oğlum çok özledim lan ağlıcam lan şimdi” dedi ve yavaşça ayrıldı benden Ege'ye baktım ve kısık sesle konuştum “artık ağlamak Yok ağlayacaksan sevinçten üzüntüden değil tamam mı” dedim Ege

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 3 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları