Yaraların İzi

Yavaşça gözlerimi açtım sabah olmuştu bile gözlerimi açtığım ilk an Alazın boynunu gördüm kafası arkaya yatmıştı işte şimdi kesin boynu tutulmuştu yavaşça Alazın kucağın da dikleşip Alazın kafasını göğsüme dayadım Alaz bir anda bana daha çok sokulup koltuğa dayadı ve yavaşça uzandım Alazda tam göğsümde uyuyordu Alaza baktım ve güldüm onu izlemeye başladım o kadar masum uyuyordu ki o kadar güzeldi ki ya size bu duyguyu nasıl anlatabilirim ki Alaz daha çok sokulup boynuma geldi sessizce kıkırdadım çünkü o kadar hoşuma gitmişti ki şuan dünyanın en mutlu ve neşeli insanı olabilirdim Alaza baktım ve sonra kafamı kaldırıp güneşe baktım Alasın yüzüne Güneş vuruyordu yavaşça Alazı rahatsız etmeden elimi kaldırdım ve tam gözlerinin oraya tuttum ve artık Alaza Güneş gelmiyordu ve Yavaşça kafamı aşağı çevirip alazı izlemeye başladım bir yarım saat sonra Alaz bereket etmeye başladı ve yavaşça gözlerimi açtı ilk sağına ve soluna baktı ve bir an kalktı endişeli bir sesle bağırdı “Eftalya!” Dedi ben hemen kalkıp “Alaz burdayım bir şey yok sakin ol” dedim Alaz bana döndüp derin nefes alıp sıkıca sarıldı dengemi koruyamayıp koltuğa uzandım ve Alaz'a sarıldım Alaz boynuma gömülüp sessizce konuştu “çok korktum seni gene götürdüler sandım çok şükür burdasın” dedi Alaza baktım ve şefkatle güldüm ve daha sıkı sarıldım “burdayım ve asla bir daha burakmicam biliyorsun seni asla burakamam Alaz sen benim ilacımsın ben seni bırakamam” dedim Alaz kafasını kaldırıp bana baktı ve boynumu öptü tam bu anda terasın kapısı açıldı Efe ve Ege girdi ikisininde elinde tepsi vardı aynı anda Alazla baktık Alaz kaşalrını çattı “ne oldu ya kahvaltımı o” dedi ve bana daha çok sokuldu Alaza baktım ve kulağına fısıldadım “Alaz dur bak hadi kalk çocuklar geldi” dedim Alaz küçük bir bebek gibi bana baktı “Hımm” dedi ve daha çok sokuldu Efe ve Ege yanıma geldi ve tam karşımızdaki koltuğa oturup gülmeye başladılar Ege Alazın kolundan çekip kaldırmaya çalıştı “abi kalk tamam özledinde ya kız boğuldu bırak kız nefes alsın” dedi gülerek Alaz Ege'ye bakıp kolunu ondan kurtarıp daha çok sokuldu Efe bana baktı “kızım boğulmadın mı ya ben burada terledim abi Allah aşkına bırak kızı” dedi Alaz bana baktı ve sonra Efeye döndü “ ya yok bulmuşum üç yıl ya üç yıl sonra birde sarılma diyorsunuz bu sefer hiç kimse kaldıramaz beni buradan” dedi Alaza baktım ve yavaşça oturur pozisyona geldim alaz bana baktı ve belimi sarıp göğsüme kafasını koydu Alaza baktım ve güldüm sonra Ege'ye ve Efe'ye döndüm Ege kalkıp elime bir tepsi sokuşturdu “Alın açsınızdır yazık size bizde kendimize yaptık demi efoşum” Efe gülüp Egenin göğsüne yatıp “evet egoşum” dedi Ege'de Efe'ye sarıldı Alaz gülüyordu bende ne hazırlamışlar diye bakıyordum ve yavaşça Alaza baktım “Alaz canım hadi kalk kahvaltı yapalım” dedi Alaz bana baktı ve yüzünü buruşturdu “Eftalya bir sarılamadım huzurla ya off hep sizin yüzünüzden” dedi ve Egeyle efeye baktı ikiside aynı anda konuştu “abi biz ne yaptık ya” dediler ben gülüp telefonuma baktım saat tam ondu ve ben işe geç kalmıştım hızla ayağı kalkıp Alaza ve diğerlerine baktım “ben işe geç kaldım hastane dokuz büçükta açılıyor benim o saatte hastanede olmam lazım geç kaldım ben odama gidip gitinicem” dedim ve kola koşa meridvenlerden indim hızla odama gidip kıyafetlerimi değiştirdim.

Hemen odamdan çıktım ve tam o anda arkamdan bir kol beni sardı sıçrayarak beni saran kolların sahibine baktım tabi ki de alazdı Alaza baktım ve endişeli bir şekilde konuştum “Alaz benim hemen hastaneye gitmem lazım ya arda bey beni bekliyordur bana çok kızıcak” dedim Alazın kolları beni daha çok kendine çekti ve daha çok sıktı “o kim ki kızıyor sana ben götürücem seni güzelim ben bırakıcam ben gelicem beraber odaya kadar götürücem itiraz istemiyorum hadi gidelim” dedim ve bir eli belimve ve bir eli elimde yavaşça kapıdan çıktık o sırada Ege'nin sesini duydum “eftalay bunu unutmadık ev işleri bize kaldı haberin olsun” dedi gülerek Ege'ye baktım ve çıktık evden Alaz çok yavaş yürüyordu ama ben çok aceleciydim Alaz en son bana baktı ve kolları sıkılaştı “Yav güzelim birşey almaz ne telaş yapıyorsun San hiç birşey diyemez merak etme ben varım rahat ol” dedi Alaza baktım ve endişeli bir sesle “ya işten attırısa ya kovarsa beni hep geç kalıyorum artık gerçekten çok sinirlendi ya kesin ko-” alaz sözümü kesti rahat ve sakince konuştu “güzelim hayır kovmaz ben varım rahat ol ya bir gevşe bana bak” dedi ve iki eliyle yanaklarımı tuttu “bak ben burdayım ben halledicem sakin ol gel bakayım gevşe rahat sakin ol” dedi derin nefes olup kafamı alazın göğsüne yasladım ve yavaşça yürümeye başladım Alaz belimi kavradı beni kendine yaslamam izin verdi ve yanağını okşamaya başladı ben yavaşça sakinleştim ve gevşemeye başladım Alaz şefkatle gülerek “Evet güzelim rahatla ben varım güven bana yükünü bana ver biraz” dedi Alaza baktım ve sakin bir sesle konuştum “Alaz ben vermesen” dedim alaz anlamaz gözlerle bana baktı “neyi vermiceksin Eftalya” dedi ben Alaz baktım “yükümü” dedim kısık bir sesle Alaz saçımı okşadı ve öptü yol boyunca daha hiç konuşmadık hastaneyi gördüğüm an gerilmeye başladım Alaz gerildiğimi anlamış olmalı ki “güzelim burdayım” dedi Alaza baktım ve hastaneden içeri girdik arda beyin odasına doğru gidiyorduk kapıyı tıkladım içerden gel sesi geldi ve yavaşça kapı açıldı Alaza baktım “Alaz.