Yaraların İzi

Alaz beni sandalyeye oturup elimi tuttu "iyimisin güzelim" dedi Alaza baktım baktım o kömür gibi gözlerine daldım ve yavaşça kısık bir sesle konuştum "ben kovuldum mu benim bunu öğrenmem lazım Alaz ben içeri giriyorum" dedim ve hızla ayağı kalktım Alaz kolumu tuttu "nereye kovulduysan kovuldun o odaya girmeyeceksin Eftalya anlaşıldı mı" dedi yavaşça kaşlarımı çattım ve yavaşça kolumu Alazdan kurtarıp hızlı adımlarla odaya girdim ve hızla kapıyı Alazın suratına kapattım Alaz bağırıyordu ve o da bir anda kapıyı sertçe açıp odaya girdi Alaza baktım ve sonra Arda beye döndüm "ben özür dilerim haklısınız sadece bir soru sorup çıkıcam" dedim ve kafamı kaldırıp arda beye baktım bana bakıyordu kısık sesle konuştum tam o sırada Alaz kolumu tutup beni kendine doğru çevirdi "Eftalya odadan çıkıyoruz " kaşlarımı çatıp kolunu çekip arda beye baktım "arda bey ben kovuldum mu" dedim arda bey bana bakıp kısık sesle konuştu "hayır Eftalya iki gün iznin var şimdi çık odamdan" dedi ve odadan çıktı ama arda bey çıkar çıkmaz içeri biri girdi kafamı giren kişye doğru döndürüp giren kişiye baktım bu Kaandı ağzımdan kısık bir sesle "Kaan Çevik" dedim Alaz bana bakıp belimden sardı kovulmadın işte çıkıyoruz" dedi sert ve soğuk sesiyle tam o sırada Kaan bana ve Alaz'a baktı kaşlarını çattı "Eftalya". dedi ve bana doğru yaklaştı Alaz beni belimden çekerek bir hamlede arkasına aldı Alaz Kaana baktı çok sert ve soğuktu "ne var lan,senin burda ne işin var" dedi Kaan bana baktı ve sonra Alaza döndü "Eftalyayı aramak için gelmiştim İstanbul'da olduğunu biliyordum sonra hemşire oluduğu ve bu hastanede çalıştığını buldum ve geldim Alaz" dedi Alazın çenesi kasıldı ve Kaana yaklaşıp yakasından tuttu "Er buldun ne yapıcan he söylesene sen Eftalyayı ne yapacaksın lan söyle lan konuşsana" Kaan sinirle Alaza baktı "Eftalyayı buldum ve gitmesine izin vermem onu buldum ve bırak-" Alaz sinirle Kafanı duvara dayadı ve boğazına yapıştı sert ve gür sesiyle bağırdı "Ne diyon lan sen buldum bırakmam ne lan oğlum beni katil yapma siktir git lan kızın etrafında bile görmicem" dedi Kaan zorla güldü "Nah görmicen Eftalya benimdi lan sen onu benden aldın lan ben Eftalyayı çok seviyordum lan çok seviyorum da sevgim hiç bitmedi onu ben aradım onu ben buldum Eftalya benim lan" dedi Alaz sinirle Kaana baktı artık ne yapmam gerektiğini bilmiyordum ne yapıcaktım ve tam o anda arkamdan bana doğru uzanan bir el hissettim ve bir pamuk ağzıma koyuldu iki üç kere çırpındım ama ne olduğunu anlamadan gözlerim kapandı ve galiba bayıldım ne olduğunu anlamıyordum ben kaçırılmış mıydım ne yapışlardı bana beni kim kaçırmıştı herşey çok karışıkfı artık güçlü olmak bile istemiyordum.