Yaraların İzi
Bölüm 24•
Özür Dilerim Sevgilim
Tema:
Camı yavaşça açtım Alaz kaşlarını çatmış cama bakıyordu. Camı açtığımda tam karşımda
Kaan Çevik
duruyordu gözlerimi devirip Kaana baktım
"ne var gene ne oldu" dedim Kaan bana baktı ve sonra elini uzattı çenemi tuttu kafamı geri çektim
Alaz kapıyı açtı yavaşça Alazın kolunu tuttum ve kafamı Alaza çevirdim 'sakin ol'der gibi baktım
Alaz yutkundu ve sert sesiyle konuştu
"Kaan git Kaan Çek elini çek lan"
dedi Alaza baktım sonra Kaana döndüm
"ne istiyorsun" dedim Kaan bana baktı ve sonra cama daha çok yaklaştı Alaz elimi tutuyordu eli yavaşça elimi sıktı
Alaza baktım sakin ve rahat bir şekilde konuştum
"tamam sakin ol bir şey yok"
dedim Alaz derin nefes alıp gözlerime baktı ve eli gevşedi Kaana döndüm ve sert bir sesle konuştum
"Söyle ne istiyorsun" dedim Kaan gözlerime baktı. yavaşça ve kısık bir sesle konuştu
"Seni"
dedi gene ne saçmalıyordu ki saçma sapan konuşmalarına ayar oluyordum yavaşça geri çekildim ve Kaana baktım
"ben mi yok sen beni isteyemezsin sen bana dokunamazsın sen bana bakmazsın bile Kaan şimdi git zorlaştırma" dedim
Kaan alaycı bir tavırla güldü Alaz dayanamayıp kapıyı sertçe açıp çıkmaya çalıştı ama izin vermedim Efe ve Ege aynı anda kapılarını açtılar bir anda bağırdım
"Kapatın kapıları içeri girin!" dedim Alaz bana baktı Efe ve Ege'de bana baktılar derin nefes aldım ve kaana baktım "Kaan git buradan git zorlaştırma diyorum sana git diyorum anlamıyor musun beni ya" dedim Kaan bana yaklaştı ve gözlerini kıstı
"anlamıyorum tatlım ne yapıcaksın he kovucakmısın ama bak dayında yanımda" dedi gözlerim açıldı yutkundum Alaz Ege ve Efe arabadan çıktılar Alazın elinde arabanın anahtarı vardı Alaz anahtarın düşmesine basıp arabayı kitledi otomatik olarak arabanın camları kapanmaya başladı.
Ben o sırada ne dediğini anlamaya çalışıyordum. Kaan dayımı nerden tanıyordu nerden bulmuştu Allah kahretsin Alaz,Ege ve Efe dışarıdaydı arabaya baktım. nasıl açarım diye bazı düğmelere bastım ve gözüme kırmızı bir düğme çarptı yavaşça elimi uzatıp bastım araba Bir anda çalıştı farları açıldı kapıyı açtım ve çıktım o sırada zaten Alaz kaanı yere yatırıp ardı ardına yumrukluyordu Ege ve Efe Alazı durdurmaya çalışıyolardı ama Alazın gözü dönmüş gibi Kaana vuruyordu
Koşup Alazın tam yanına diz çöktüm elimi Alazın kollarına sardım "Tamam Alaz tamam öldüreceksin ne olur dur yalvarırım Alaz ne olur yapma" gözlerimden yaşlar akıyordu Alaz yavaşça bana baktı gözlerime baktı ve yavaşça ellerini kaldırdı yanağıma koydu ve kısık sesle konuştu
"Ağlama sen ağlama güzelim ben burdayım sana hiç birşey yapamazlar" dedi Alaz yavaşça kaanın üstünden kalkıp tam yanıma çöktü ve sardı beni tam bu sırada arkamda bir ses duydum tanıdık ve tok bir sesti
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 22 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları