Yaraların İzi

Yavaşça dudaklarımı Alazın dudaklarından ayırdım Alazın gözlerine baktım.Alaz yanağımı okşadı ve kısık sesle konuştu "seni seviyorum baş belam,seni seviyorum güzelim,seni çok seviyorum küçük hanım,seni çok seviyorum hayatımın en güzel ve tek anlamı" dedi gülerek Alaza baktım siren sesleri yaklaştı ve tam bu sırada arkamda bir acı hissettim.nefes alamadım yutkunamadım sesimi çıkaramadım hiç birşey yapamadım ve sonra içimden sanki bir şey çıktı ve bu histen sonra küçük kısık ama acı bir çığlık attıp Alazın kollarına yığıldım.

Alaz endişe ve panikle yanağımı okşuyor endişeli sesiyle konuşuyordu "güzelim Eftalyam ne oldu Kurban olayım ne oldu konuş benim eftalaya" dedi elim yavaşça belime gitti ve acı gelen yeri elledim sırıl sıklamdı elimi çektimde elim hep kandı.Alaz bunu görünce nefesi kesildi ve elini yavaşça acı olan uyuşan yere yavaşça elledi ve gözleri doldu "Hayır Hayır Hayır Hayır Eftalya Hayır bırakma beni yapma Hayır" dedi yavaşça ve sporla elimi kaldırıp Alasın yanağına koydum ve bana bakmasını sağladım kısık ve net bir sesle konuştum "seni seviyorum sevgilim seni çok hayatım" Alazın göz yaşları yanaklarıma düşüyordu ve titreyen sesiyle bağırdı "DOKTORR!LAN DOKTOR YOK MU BİRİ YARDIM ETSİN LAN YALVARIRIM OĞLUM YARDIM EDİN LAN" dedi Ege ve Efe yanıma geldiler yavaşça gözlerim kapattım iki üç saniye kapalı tuttum Alazın endişeli sesiyle gözlerimi geri açtım "Hayır kapatma gözlerini aç hayır bırakmicaksın beni.sen benim dünyada tanıdığım en güçlü kadınsın sen yaşamalısın benim sevgilime bir şey olamaz ben kaybedemem seni" Alaz tam karşımda ağlıyordu onu ilk defa ağlarken gördümüştüm.Polislerin seslerini duydum bir tane polis Alazın yanına gelmiş.