Yaraların İzi

Bölüm 25•

Belimde Olan Acı His

Tema:

Yavaşça dudaklarımı Alazın dudaklarından ayırdım Alazın gözlerine baktım.Alaz yanağımı okşadı ve kısık sesle konuştu

"seni seviyorum baş belam,seni seviyorum güzelim,seni çok seviyorum küçük hanım,seni çok seviyorum hayatımın en güzel ve tek anlamı" 
dedi gülerek Alaza baktım siren sesleri yaklaştı ve tam bu sırada arkamda bir acı hissettim.
nefes alamadım yutkunamadım sesimi çıkaramadım hiç birşey yapamadım ve sonra içimden sanki bir şey çıktı ve bu histen sonra küçük kısık ama acı bir çığlık attıp Alazın kollarına yığıldım. Alaz endişe ve panikle yanağımı okşuyor endişeli sesiyle konuşuyordu 
"güzelim Eftalyam ne oldu Kurban olayım ne oldu konuş benim eftalaya" dedi elim yavaşça belime gitti ve acı gelen yeri elledim sırıl sıklamdı elimi çektimde elim hep kandı.
Alaz bunu görünce nefesi kesildi ve elini yavaşça acı olan uyuşan yere yavaşça elledi ve gözleri doldu 
"Hayır Hayır Hayır Hayır Eftalya Hayır bırakma beni yapma Hayır" dedi yavaşça ve sporla elimi kaldırıp Alasın yanağına koydum ve bana bakmasını sağladım kısık ve net bir sesle konuştum 
"seni seviyorum sevgilim seni çok hayatım" 
Alazın göz yaşları yanaklarıma düşüyordu ve titreyen sesiyle bağırdı 
"DOKTORR!LAN DOKTOR YOK MU BİRİ YARDIM ETSİN LAN YALVARIRIM OĞLUM YARDIM EDİN LAN" 
dedi Ege ve Efe yanıma geldiler yavaşça gözlerim kapattım iki üç saniye kapalı tuttum Alazın endişeli sesiyle gözlerimi geri açtım 
"Hayır kapatma gözlerini aç hayır bırakmicaksın beni.sen benim dünyada tanıdığım en güçlü kadınsın sen yaşamalısın benim sevgilime bir şey olamaz ben kaybedemem seni" 
Alaz tam karşımda ağlıyordu onu ilk defa ağlarken gördümüştüm.
Polislerin seslerini duydum bir tane polis Alazın yanına gelmiş. Sert ve boğuk bir sesle konuşuyordu 
“Siz mi yaptınız bunu kız kan kaybediyor siz mi yaptınız” dedi son bir güçle gözlerimi açtım Alaz Ege ve Efe benim ailemdi onlar benim yüzümden hapse giremezlerdi yavaş ve kısık sesle konuştum 
“Ha-Hayır onlar yapmadı yapan kişiler kaçıyorlar arabanın pilakasını görme-” tam sözümü bitirecekken nefesim kesildi yavaşça gözlerim kapandı Alazın o korku dolu sesini duydum
“Hayır Hayır Hayır Eftalya gözleri aç güzelim kapatma gözlerini hastane hastaneye götürmem lazım” yavaşça Beni kaldırdığını hissettim bilincim açıktı ama gözlerimi açmaya bile gücüm yoktu bir anda etrafımda ki sesler kayboldu ve yavaşça boşluğa düştüm.
(Alazın Anlatımıyla) 
 Eftalya kollarımın arasında can çekişiyordu canı acıyordu yapabileceğim hiç bir şey yoktu. Eftalyaya baktım gözleri kapalı bilinci açık olabilirdi kafasını hareket ettire biliyordu hafifte olsa hareketliydi bir anda kafası göğsüme düştü.Endişe ve aceleyle hastaneye girdim ve bağırmaya başladım 
“LAN DOKTOR! ÇAĞIRIN LAN HEMŞİRE DOKTOR NE VARSA GELSİN LAN YARALI VAR OĞLUM BAKSANIZA!”dedim
Tam bunu derken Eftalyanın Arda bey dediği adam karşıma çıktı elinde sedye vardı aceleyle Eftalyayı sedyeye koydum ve Ardaya baktım 

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 21 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları