Yaraların İzi

Kısık bir erkek sesi duydum anlayamıyordum çünkü o kadar yorulmuştum ki bayılmak üzereydim resmen.Gözümü kapatıp tam burada uyumak istiyordum ama hayır burdan çıkacaktım çıkmam lazımdı ama nasıl yapacaktım.Bunları düşünürken biri koluna dokundu ve kısık bir sesle çığlık atar gibi oldum “dur dokunma” dedim.Dokunan kişi Alaz’dı bir an Alazla göz göze geldik.Gerçekten pişmandı galiba gözlerinde ki pişmanlık belliydi Kaan hemen koluma baktı soğuk ve endişeli bir şekilde “ Eftalya noldu buraya,Eftalya burası morarmış noldu söylesene” dedi ama benim gözüm onda değildi Alazdaydı neden bu kadar soğuktu neden böyleydi bir şey yaşamış olması lazım dı bunu öğrenmeli miydim bu oyuna girdiysem evet öğrenmeliydim.Kaan bana soruları sorarken kolumu Kaanın ellerinden çektim Ege ve Efe'nin yanına gittim ve kısık sesle “ Ege Efe ben çok yoruldum gidip bir sınıfta yatalım hadi” evet kurtulmam lazım dı ama eğer bu olmayacaksa ben burda yatıp sabaha burada karşılarım daha iyi.Efe ve Ege şaşkın bir şekil de “Efto iyimisin abi sen bak değilsen Alaz babasını arasın seni çarkarıp bir hastaneye gidelim” dedi ama ben sadece yatmak istiyordum.Yorgun sesimle hafif gülümsedim “yok yok sadece yorgunum iyiyim ben hadi” dedim ve bir kaç adım attım bir anda durdum.

Yavaşça arkamı döndüm ve yutkundum Alazın gözlerine baktım sesim kısılmıştı ve o sesim şefkatliydi Alazın gözlerine baktım “Sen gelmiyor musun” dedim.Hadi ama Eftalya sesin neden bu kadar şefkatli ki bir işi de becersen iyi olacak Eftalya kendime kızarken bir ses işte beklediğim cevaptan öte bir cevap “geliyorum” geliyordu Alaz bizimle geliyordu şaşırmıştım çünkü ben gelmez diye düşünmüştüm ama geliyordu.