Yaraların İzi

Alazın arabaya doğru yaklaştığını ve kapıyı açıp yanıma oturmasını izledim Ama hayla çok sinirliydim.

Ben onları ayırmaya çalışsam bile olmuyordu artık onları tutacak gücüm kalmamıştı Alaz yavaşça elimi tuttu ve elimi kaldırıp bir öpücük kondurdu Kafamı Alaza doğru döndürdüm çok pişman görünüyordu.Kısık bir sesle konuşmaya başladı "Eftalya ben özür dilerim güzelim sana Bir şey olmasını istemiyorum birisinin sana dokunması sana bir şey yapması yani kendimi kaybediyorum ne yaptığımı bilmiyorum Eftalya ben gerçekten çok özür dilerim"dediDerin nefes alıp Alaza yaklaştım ve sıkıca sarıldım "Herkes hata yapar ama ne olur bir daha yapma Alaz bak özür dilemene gerek yok sen benim herşeyimsin Alaz sen benim kalbimsin bu kalp sensiz atmaz ama ne olur beni koruyayım derken kalbimi kırma"Alaz yavaşça geri çekildi ve alnını alma yasladı "Bir daha yapmayacağım söz seni seviyorum Eftalya"hafifçe gülümseyip fısıltı gibi çıkan sesimle konuştum"Bende seni seviyorum"dedim Kapılar bir anda açıldı Efe sürücü koltuğuna geçti Ege ise yanındaki koltuğa ve Efe arabayı çalıştırdı ve yavaşça sürdü.Ege arkasını döndü ve bize baktı sonra Alaza biraz daha yaklaşıp kısık bir sesle konuştu "Abi bu Kaan Şerefsizi çok oldu""Artık umrumda değil"dedi Alazgülerek Alaza baktım Ege şaşırmış bir şekilde bize bakıyordu "Abi sen iyi misin""iyiyim oğlum ne oldu""Efe abi geri dön Alaza bir şey olmuş çok sakin""Oğlum bak dur sakinsede sinirlendirme şu çeneni bir kapa""Tamam ya bir şey demedim"Hepimiz bir anda gülmeye başladık Alaz bana baktı ve yavaşça bana doğru eğildi "İyi misin güzelim sen""iyiyim”Bir kaç dakika sonra araba durdu“Abi geldik”dedi Efe Kafamı yavaşça cama doğru döndürdüm ve cama baktım evime gelmiştim o kadar mutluydum ki yani anlatamam.Hızla arabadan indim “Hadi Alaz gel bak evimize geldik”“Tamam güzelim yavaş ol canın acıyacak”“Yok yok acımaz hadi gel”dedim Ve Alazın elini tuttum hızla apartmana girdik.“Güzelim yavaş olur musun çocuklar daha gelmedi”“Onlar gelirler gel biz çıkalım eve girelim sonra böyle sıcak çikolata yaparız terasa çıkıp manzarayı izleyip sıcak çikolatamızı içeriz çok güzel olur hadi alaz”“Tamam bak hemen gelirler iki valiz bir çanta var güzelim ağır onlar yardım ederim”“O da Doğru o zaman ben yukarı çıkayım bize sıcak çikolata yapayım sonra terasa çıkarız direkt”“Güzelim senin dinlenmen lazım biraz sabırlı ol çıkıcaz tamam mı”dedi ve yanağıma bir öpücük kondurdu Gülümseyip Ege ve Efeyi beklemeye başladık Ve Bir anda kapı açıldı Ege ve Efe gelmişlerdi ellerinde valiz Ege'nin kolundada çanta vardı Alaz Ege'nin elinde ki valizi aldı ve asansöre taşıdı asansör dolmuştu bile Alaz bana baktı ve sonra asansöre döndü“Güzelim buraya ikimiz sığmayız sen geç merdivenlerde yorulma biz üçümüz merdivenlerden geliriz hadi”“Yok bende sizinle gelicem”“Güzelim olmaz hadi inat etme”“Benim bir şeyim yok bende gelicem”“Eftalya asansöre geçer misin güzelim”“Yok bende sizinle gelicem”“Eftalya geçer misin”dedi ve beni tek eliyle belimden tutup asansörü içine yerleştirdi ben tam çıkacakken kapı kapandı Derin nefes aldım çok dar geliyordu asansör bana Tam bunu düşünürken bir anda ışıklar gitti kalbim hızlanmaya başladı.Ve bir anda asansör durdu Asansörün durmasıyla bağırmam bir oldu “ALAZ!”dedim Ama ne ses vardı nede başka bir şey evet ben asansörde kalmıştım her günüm olaydı bıkmıştım ama alışmıştımda.