Yaraların İzi

Alaz beni kucağında taşımaya devam ederken başımı omzuna yasladım.

Merdivenlerden çıkarken adımlarını özellikle yavaşlatıyordu.“Alaz…”“Efendim güzelim?”“Gerçekten ağır değil miyim?”Alaz kaşlarını kaldırdı.“Sen mi?”“Evet.”“Eftalya, seni taşımak ağır gelmiyor sen çok hafifsin ”“Emin misin?”“Eminim.”Arkamızdan Ege'nin sesi geldi.“Abi, beni de taşımayı düşünür müsün?”Alaz hiç durmadan cevap verdi.“Hayır.”“Niye?”“Çünkü sen yürüyebiliyorsun.”“Eftalya da yürüyebiliyor.”Alaz bu kez durup Ege'ye baktı.“Ege.”“Efendim abi?”“Sus.”Efe kahkaha atarak araya girdi.“Ege, bence bugün yeterince şansını denedin.”“Ben sadece eşitlik istiyorum.”“Sen önce merdivenleri çık.”“Tamam ya”Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım.Alaz bana baktı.“Sen de gülme.”“Niye?”“Belin ağrıyor.”“Gülmekle belimin ne alakası var?”“Ben yine de önlemimi alıyorum.”“Çok ciddisin.”“Sen konusunda ciddiyim.”Bir an sustum.Sonra kısık bir sesle:“Teşekkür ederim.”Alaz'ın yüzündeki ifade yumuşadı.“Her zaman.”Merdivenlerin sonuna geldiğimizde Alaz beni hâlâ bırakmadı.“Tamam, geldik.”“Bırakacak mısın?”“İstersen.”“İstemiyorum.”Alaz gülümsedi.“O zaman biraz daha taşıyorum.”Ege hemen:“Ben de istemiyorum ama beni taşımıyorsun.”Alaz:“Ege, gerçekten sabrımı test etme.”“Tamam abi.”Efe Ege'nin omzuna vurdu.“Gel, ben seni taşıyayım”“Ayy kız gerçekten mi.”dediVe efenin üstüne atladı Ege gülerek Ege ve Ege'ye baktım Efe Ege'yi kucağına almış arkamızdan geliyorlardı Salonun önüne geldiğimizde Alaz beni yavaşça koltuğa oturttu.“Rahat mısın?”“Evet.”“Belin?”“Biraz ağrıyor ama iyi.”“Biraz dinlen.”“Sen?”“Ben ne?”“Sen de otur.”Alaz yanıma oturdu.Efe ile Egeyi yere bırakıp ise mutfağa doğru gittiler.Birkaç saniye sonra mutfaktan Ege'nin sesi duyuldu.“Abi sıcak çikolata nasıl yapılıyordu?”Efe:“Bilmiyorum.”“Sen niye bilmiyorsun?”“Çünkü yapan Eftalya.”İkisine baktım.“Ben mi yapacağım?”Alaz hemen başını iki yana salladı.“Hayır.”“Alaz, söz vermiştik.”“Sen dinleneceksin.”“Ben yaparım.”“Hayır.”“Ben yardım ederim.”“Hayır.”“Alaz…”“Eftalya.”Birbirimize birkaç saniye baktık.Sonunda gülmeye başladım.“Tamam.”Alaz ayağa kalktı.“Ben yaparım.”“Sen sıcak çikolata yapmayı biliyor musun?”“Öğrenirim.”Ege mutfaktan bağırdı.“Ben yardım edeyim!”Alaz:“Sen hiçbir şeye dokunma.”“Niye?”“Çünkü geçen sefer mutfağı savaş alanına çevirdin.”“Bir kere oldu.”Efe:“Üç kere oldu.”“Sen benim tarafımda olmalısın!”“Ben gerçeklerden yanayım.”Gülerek koltuğa biraz daha yaslandım.Alaz mutfağa geçti.Birkaç dakika sonra mutfaktan kaşık ve bardak sesleri gelmeye başladı.“Alaz?”“Efendim?”“İyi gidiyor mu?”“Harika.”Ege:“Abi, süt taşıyor!”Alaz:“Ege!”“Ne var?