Yaraların İzi
Bölüm 39•
Ne Yapmalıyım
Tema:
Terasın serin havasında otururken bir süre kimse konuşmadı.
Şehir ışıkları uzakta parlıyor, elimdeki sıcak çikolatanın buharı yüzüme doğru yükseliyordu.
Alaz yanımda sessizce oturuyordu.
Ege ile Efe ise birkaç adım ötede kendi aralarında fısıldaşıyorlardı.
Alaza baktım Alazda bana bakıyordu
Alaz yavaşça bana yaklaştı ve elimi tuttu
“Eftalya sen gerçekten ben-”
Alazın sözü yarıda kalmıştı çünkü ieri bir kız girmişti
Ve direkt Alaza bakıp Alaza koştu
Alazın boynuna atladı ve neşeli bir şekilde konuştu
“Alaz Aşkım ya seni çok özledim döndüm işte bak geldim senin için canım benim”dedi
Kaşalarımı çattım Alaza baktım
Alaz bana bakıyordu
Ege ve Efe ise kıza ve Alaz'a bakıyorlardı
Yavaşça ayağı kalktım ve kızı Alazın boynundan kurtardım
“Sen kimsin ve Alaz'a neden sarılıyırsun bana eveleyip geveleyip konuşma sana soru sordum ve ben birdaha sormaktan hiç hoşlanmam söyle kimsin alazı nerden tanıyorsun ve neyi oluyorsun”
Kız şaşkın bir ifadeyle bana bakıyordu ve sakince konuştu
“Ben alazımın-”
“Alazım falan demeden konuş benim asabımı bozma”
“Üff tamam be neyse ben duru Alazın sevgilisiyim ve İzmir'den geldim onun için onu çok seviyorum sevgilisiyim inşallah çok yakında karısıda olu-”
Alaz hemen durunun sözüne atladı
“Ne saçmalıyorsun Duru biz çocukluk arkadaşıyız sadece abartma”
“Sevgilim neden böyle diyorsun sen çağırdın beni bura-”
Gözlerim doldu sinirden her şeyi yapabilirdim ama derin nefes aldım ve Alaz'a bakarak konuştum
“Yeter! Susun ne yapıyorsanız yapın mutluluklar”dedim
Ve hızla terasın kapısına doğru hızlı hızlı adımlarla yürümeye başladım gözlerimden yaşlar akıyordu ve tam bu sırada biri kolumu tuttu
Alaz…
Evet Alaz dı daha kim olacaktı ki
Alaza baktım yavaşça kolumu alazın kollarından kurtardım
“Mutluluklar”
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları