Yaraların İzi

Alaz kapının önünde oturmaya devam etti.Dakikalar geçmişti.Ama Eftalya hâlâ odasından çıkmıyordu.İçeriden yalnızca arada bir duyulan hıçkırıklar geliyordu.Alaz her hıçkırıkta gözlerini kapatıyordu.“Eftalya…”Cevap yoktu.“Güzelim, ne olur beni dinle.”Yine sessizlik.“Ben Duru'yla sevgili olmadım.

Hiçbir zaman olmadım.”Eftalya içeride dizlerini kendine çekmiş, yüzünü ellerinin arasına gömmüştü.Alaz'ın sesini duyuyordu ama ağlamasını durduramıyordu.Alaz başını duvara yasladı.“Ne yapacağımı bilmiyorum.”Sesi iyice titremişti.“Sen bana inanmadığında… ben ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum.”Telefonunu cebinden çıkardı.Ekrana birkaç saniye baktı.Sonra annesinin numarasını bulup aradı.Telefon birkaç saniye çaldı.Ardından Aysel'in sesi duyuldu.“Alaz?”Alaz cevap vermeden önce derin bir nefes aldı.“Anne…”Sesindeki titremeyi duyan Aysel'in sesi hemen değişti.“Ne oldu oğlum?”Alaz gözlerini kapattı.“Anne… Sibel ablanın kızı Duru var ya…”“Evet oğlum, Duru'yu biliyorum.