Yaraların İzi

Rıfat, Eftalya'yı yanında götürürken Alaz'ın sesi evin içinde yankılanmaya devam ediyordu.“EFTALYA!”Kapı kapandığında ise bir anda her şey sessizleşti.Sanki birkaç saniye önce yaşanan o büyük karmaşa hiç olmamış gibiydi.Ama Alaz için hiçbir şey bitmemişti.Tam tersine.Asıl şimdi başlıyordu.Alaz kapıya doğru birkaç adım attı.Adamlar hâlâ etrafındaydı.Bir anda bütün gücüyle onlardan kurtulmaya çalıştı.“ÇEKİLİN LAN ÖNÜMDEN!”Adamlar geri çekilmek zorunda kaldı.Alaz kapıya koştu.Kapıyı açtığında dışarıda Rıfat'ın adamlarından birkaçının hızla araçlara yöneldiğini gördü.Ve birkaç saniye sonra araçlardan biri hareket etti.Alaz'ın gözleri büyüdü.“EFTALYA!”Arabanın arkasından birkaç adım koştu.Ama araç çoktan uzaklaşmaya başlamıştı.Alaz olduğu yerde durdu.Nefesi hızlanmıştı.Gözlerini yoldan ayırmıyordu.Sonra bir anda arkasını döndü.“ARABAYI HAZIRLAYIN!”Ege ve Efe çoktan kapıya ulaşmıştı.“Abi—”“ARABAYI HAZIRLAYIN DEDİM!”Ege hemen başını salladı.“Tamam abi!”Efe de peşinden koştu.Alaz ise olduğu yerde duramıyordu.Bir sağa gidiyor, bir sola dönüyordu.Ellerini saçlarının arasından geçiriyor, sonra tekrar kapıya bakıyordu.“Nasıl bulacağız?”Ege durdu.“Abi bulacağız.”“Nasıl?”Alaz ona döndü.“Nasıl bulacağız Ege?”Ege cevap vermekte zorlandı.Alaz tekrar konuştu.“Adamlar her yerdeydi.

Kaç tane araç vardı gördün mü?