Yaraların İzi

Depo kapısının önüne geldiklerinde Alaz hiç beklemedi.Kapıyı hızla açıp içeri girdi.“EFTALYA!”Sesi koca deponun içinde yankılandı.Cevap yoktu.Alaz birkaç adım daha attı.“EFTALYA!”Yine sessizlik.Ege ve Efe hemen arkasından içeri girdiler.Depo neredeyse tamamen boştu.Birkaç eski masa, köşede duran kırık sandalyeler ve duvarların üzerinde yılların bıraktığı izlerden başka hiçbir şey yoktu.Alaz olduğu yerde kaldı.Gözleri bir köşeden diğerine kayıyordu.“Yok…”Ege etrafına baktı.“Abi…”“Yok.”Alaz başını iki yana salladı.“Burada yok.”Efe hemen telefonunu çıkardı.“Belki başka bir yere götürdüler.”Alaz ona döndü.“Hayır.”Sesi titriyordu.“Buraya geldiler.”Ege şaşkınlıkla baktı.“Bunu nereden biliyorsun?”Alaz cevap vermedi.Bir adım daha attı.Sonra yerde küçük bir şey gördü.Durdu.Bakışları yere kilitlendi.Eğilip yerden bir nesne aldı.Bir iğneydi.Alaz'ın yüzündeki bütün ifade bir anda değişti.“Abi…”Ege'nin sesi kısıldı.Alaz elindekine bakmaya devam etti.Sonra birkaç adım ilerideki masayı fark etti.Masanın üzerinde boş serum kapları vardı.Bir süre hiçbir şey söylemedi.Sanki beyninde gördüklerini anlamlandırmaya çalışıyordu.Efe yavaşça yanına geldi.“Alaz…”Alaz'ın nefesi hızlandı.“Bunu burada kullanmışlar lan.”Ege sustu.Alaz gözlerini kapattı.Aklına Eftalya'nın korkmuş yüzü geldi.Rıfat'ın onu zorla götürmesi.Eftalya'nın son kez ona bakışı.Alaz!Gözlerini açtı.“Hayır…”İğneyi elinden bıraktı.“Hayır, hayır, hayır…”Bir anda masaya döndü.“BURADAYDI!”Sesi depoyu doldurdu.“EFTALYA BURADAYDI!”Ege hemen yanına geldi.“Abi, sakin ol.”“Nasıl sakin olayım?”Alaz masayı işaret etti.“Bunlar burada!

Serum yapmışlar lan oğlum eftalyanın tranvası lan TRANVASI OĞLUM!”Efe etrafa bakıyordu.“Abi tamam Eftalya çok güç-.”“Güçlü,güçlü oğlum biz hep güçlü dedik lan hep güçlü dedik kız yoruldu lan çok yoruldu gücü kalmadı lan bana tuttundu lan!.”Alaz'ın sesi giderek yükseldi.“Bu serumu Eftalyaya Rıfat yaptı bende ona yapıcam beklesin lan o!.”Ege'nin yüzü düştü.“Yaparız abi üç beş on kaç tane yaparız belli olmaz”Alaz birkaç saniye hareketsiz kaldı.Sonra gözlerini kapattı.“Rıfat…”Sanki ismi söylemek bile öfkesini büyütmüştü.“Bizi bekliyordu.”Efe başını kaldırdı.“Ne?”“Buraya geleceğimizi biliyordu lan”Alaz yumruğunu sıktı.“Bizi buraya çekti.”Ege hemen konuştu.“Abi, daha fazla vakit kaybetmeden çıkalım.”Alaz ona döndü.“Çıkıyoruz hadin”Sonra son kez depoya baktı.“Onu burada tuttular.”Efe sordu:“Peki şimdi ünerede?”Alaz'ın gözleri karanlıkta sabitlendi.“Bilmiyorum.”Bu kelime ağzından zor çıktı.“İlk kez bilmiyorum.”Bir an sessiz kaldı.Sonra telefonunu çıkardı.“Bütün kameraları tekrar kontrol edin.”Efe hemen harekete geçti.“Tamam.”“Şehrin dışındaki bütün yolları tarayın.”“Tamam abi.”“Ve Rıfat'ın kullanabileceği her yeri düşünün.”Ege başını salladı.“Bulacağız.”Alaz'ın sesi kısıldı.“Bulmak zorundayız.”Bir an daha yerdeki serum kaplarına baktı.Sonra yüzünü çevirdi.“Çünkü o şu anda yalnız.”Yarım saat önce…Rıfat'ın aracı çoktan depodan ayrılmıştı.Alaz'ın gelişini haber aldığında tek yaptığı, adamlarına Eftalya'yı yanına almalarını söylemek olmuştu.Araç şehirden uzaklaşırken Rıfat arka koltukta oturuyordu.Eftalya ise hâlâ kendinde değildi.Rıfat onu dizlerine yatırmıştı Eftalya'nın gözleri kapalıydı.Rıfat bir süre sessizce onu izledi.Sonra saçlarının üzerinden hafifçe eliyle geçti.“Uyu bakalım.”Araç karanlık yolda ilerlemeye devam etti.Rıfat camdan dışarı baktı.Yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.“Alaz bizi bulduğunu sanıyor.”Bir süre sustu.“Halbuki yanlış yerde.”Eftalya hiçbir şey duymuyordu.Rıfat tekrar ona baktı.“Bakalım beni ne kadar sürede bulacaksın, Alaz.”Araç gecenin içinde ilerlemeye devam etti.Depoda ise Alaz hâlâ çıkmamıştı.Ege kapının yanında bekliyordu.Efe telefonuyla uğraşıyordu.Alaz ise boş odanın ortasında durmuştu.Bakışları yerdeydi.“Onu buraya getirdiler.”Ege başını salladı.“Evet.”“Burada bir süre kaldı.”“Evet.”Alaz derin bir nefes aldı.“Sonra ben gelmeden önce götürdüler.”Ege cevap vermedi.Alaz başını kaldırdı.“Bunu bilerek yaptılar.”Efe telefonundan başını kaldırdı.“Abi…”“Ne?”“Bir görüntü daha buldum.”Alaz anında ona döndü.Efe telefonu ona uzattı.“Depodan çıkan araç.”Alaz ekrana baktı.Araç kameranın önünden geçiyordu.“Büyüt.”Efe görüntüyü büyüttü.Alaz gözlerini kıstı.“Plaka?”“Gene Tam seçilmiyor.”Alaz birkaç saniye ekrana baktı.Sonra telefonu Efe'ye geri verdi.“Bul.”“Abi—”“Ne gerekiyorsa yap.”Ege Alaz'ın yanına geldi.“Abi.”Alaz ona baktı.“Ne?”“Onu bulacağız.”Alaz gözlerini kapattı.Bir saniye sonra açtı.“Bulacağız.”Bu kez sesi çok daha sakindi.Ama gözlerindeki kararlılık korkutucuydu.“Rıfat ne kadar uzağa giderse gitsin…”Kapıya doğru yürüdü.“Eftalya'yı geri getireceğim.”Ve üçü depodan çıktığında Alaz'ın bilmediği tek bir şey vardı:Eftalya gerçekten o depodaydı.Ama artık çoktan başka bir yerdeydi.Ve Rıfat'ın elinde olduğu gerçeği, Alaz'ın düşündüğünden çok daha büyük bir tehlikenin başlangıcıydı.