Yaraların İzi

Alaz tam arabaya binecekken telefonu çaldı.Ekranda kayıtlı olmayan bir numara vardı.Alaz birkaç saniye ekrana baktı.Ve Sonra kaşları çatıldı.“Kim bu?”Ege yanına geldi.“Abi açma.”Telefon tekrar çaldı.Alaz'ın bakışları sertleşti.“Hayır.”Aramayı açtı.“Konuş.”Karşı taraftan kısa bir sessizlik geldi.Ardından tanıdık bir kahkaha duyuldu.“Beni özlemişsindir Alaz.”Alaz'ın yüzü bir anda buz kesti.“Rıfat.”Rıfat güldü.“Sonunda anladın.”Alaz'ın eli telefonu daha sıkı kavradı.“Eftalya nerede?”Rıfat cevap vermedi.Bunun yerine ekrana bir görüntü geldi.Görüntülü aramaya geçmişti.Alaz'ın gözleri ekrana kilitlendi.Ve o anda nefesi kesildi.Eftalya...Gözleri kapalıydı.Rıfat'ın dizinde masumca yatıyordu.Alaz'ın yüzündeki bütün öfke bir anda korkuyla karıştı.“Eftalya…”Ege ve Efe de telefona baktı.Ege'nin yüzü düştü.“Abi…”Alaz telefonu kendisine biraz daha yaklaştırdı.“EFTALYA!”Rıfat'ın yüzünde memnun bir gülümseme oluştu.“Burada.”Alaz'ın sesi titredi.“Ona ne yaptın lan?”Rıfat omuz silkti.“Bir şey yapmadım.”Alaz hemen bağırdı.“YALAN SÖYLEME OROSPU ÇOCUĞU!”Rıfat sakince güldü.Alaz'ın gözleri Eftalya'dan ayrılmıyordu.“Gözlerini neden açmıyor?”Rıfat cevap vermeden önce kısa bir süre sustu.Sonra kamerayı biraz daha Eftalya'ya çevirdi.“Biraz dinleniyor.”Alaz'ın yüzü gerildi.“Sen…”Derin bir nefes aldı.“Sen ona dokunmayacaksın.”Rıfat güldü.“Emir mi veriyorsun bana?”“Evet.”Alaz'ın sesi artık çok daha soğuktu.“Eftalya'ya sakın dokunma.”Rıfat başını iki yana salladı.“Bunca insanın içinde hâlâ bana emir vermeye çalışıyorsun.”Alaz'ın bakışları sertleşti.“ Bu Serumlar ne?”Rıfat'ın yüzündeki gülümseme büyüdü.Alaz devam etti.“Depoda iğne vardı.

Boş serum kapları vardı.