Hüzün Yuvası
Bölüm 8•
Küllerin İnfazı
Tema:
Ayşe Yıldız
Geçmişte ateşlerin içinde yandım,
Şimdi ise külleriyle dağılıyorum.
Gelecekte ise o rüzgârın savurduğu
Küllerle yok olacağım.
Saat tam 13.15’ti. Şirketin önündeki arabanın koltuğuna yaslanmış, dakikaları sayıyordum. Mert Tatlı denilen adamın toplantısının bitmesine sadece beş dakika kalmıştı. İşine olan o hastalıklı sadakati ve takıntıları herkesin dilindeydi. Ne yazık ki bugün, onun için her şeyin bittiği gündü.
Belimdeki silahı son kez kontrol ederek arabanın kapısını açtım. Başımı kaldırıp heybetiyle üzerime gelen şirkete baktım; çok büyüktü, hepsi onundu. Çocukları var mıydı, bilmiyordum. Ama umarım yoktur... Yoksa kimse, annesini aldatan birine baba demek istemezdi.
Arabanın kapısını sertçe örtüp kararlı adımlarla şirketin girişindeki iki korumaya yöneldim. Ne onlar bana baktı ne de benim onlara dönüp bir saniyeliğine bile gözüm takıldı. Otomatik kapılardan saniyeler içinde süzüldüm; fakat asıl sınav içerideydi. Başka bir güvenlik görevlisi, herkesi tek tek durdurup detaylı bir aramadan geçiriyordu.
Yürümeye devam edip onu hiçe sayacaktım ki, saçları uzun ve siyah sakallı olan koruma bir hamleyle önümü kesti. "Hanımefendi, öncelikle hoş geldiniz; fakat prosedür gereği üstünüzü aramam gerekiyor, yoksa içeri adım atamazsınız," diye homurdandı. Yüzüne bile doğru düzgün bakmadan, "Mert Tatlı ile görüşeceğim, gidin ve onu buraya çağırın," dedim. Sesimdeki o keskin emir kipini bilerek seçmiştim. Kaçışı yoktu; er ya da geç, bugün o adamla göz göze gelecektim.
Koruma, "Kim oluyorsunuz, adınız ne?" diye çıkışınca, "Siz sadece onu çağırın, o beni tanır," dedim. O ise, "Maalesef bu şekilde ne sizi içeri alabilirim ne de Mert Bey'i çağırabilirim," diye diretti. "Öyle mi?" dedim, tek kaşımı alayla kaldırarak. "Maalesef, üzgünüm," dediğinde gözlerimi gözlerine sabitledim. "Emin misin? Bak, son kez soruyorum," dedim tehditkâr bir sesle. Başını iki yana olumsuz anlamda salladı.
Sesimi yükseltecektim ki tam o sırada yukarıdaki merdivenlerden inen Mert Tatlı ile göz göze geldim. Bana çok yaklaşmadan, "Ne oluyor burada?" dedi.
"Benimle birlikte geliyorsunuz," dedim.
"Kimsin sen? Ne istiyorsun?" dedi.
"Ya benimle birlikte gelirsin ya da özel hayatını bütün çalışanların öğrenir," dedim.
Bunu söyleyince geri adım attı. "Burada bekle, geliyorum," dedi. Arkasını dönüp giderken arkasından seslendim: "Arabamın kamerada göründüğü andan itibaren bütün kayıtları sileceksin."
Bana dönüp itiraz edecekken sesimi yükseltmek üzereydim ki buna izin vermedi. "Mert tatlı eş-" Bir anda haykırıp "Tamam!" diyerek herkesi dağıttı. Hızla odasına yönelirken ben de otomatik kapıdan geçip arabama yöneldim.
Hızlıca arabaya binip şirketin tam önüne sürdüm. Çok geçmeden Mert Tatlı hızlıca arabaya bindi. Telefonu ona uzatıp, "Evinin konumunu aç," dedim.
"Evde karım var," dedi. Tedirgindi.
"İkinci evin," deyince yutkunup adresi girdi. Sağa dönüp gaza daha çok bastım.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 19 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları