Hüzün Yuvası

Bölüm 9•

Kan Lekesi

Tema:

Ayşe Yıldız

Yaşam bir başlangıç değil,
Ölüm ise bir son değil.
Nerede olursanız olun,
Kurtuluş sandığınız kadar kolay değil.
Kocaman bir alışveriş mağazasının önünde durdurdum arabayı. Eve en yakın yer burasıydı. Silahımı torpidoda bırakıp indim.
İlyas'a mesajı iletmiştim. Anında görmüştü ama ne aramış, ne yazmış, ne de paramı yollamıştı. Aklınca bana ders vermeye çalışıyordu. İnfaz uzun sürdüğü için o da karşılığını geciktiriyordu. Ama ben ona en başından olacakları söylemiştim. Benim sözümün üstüne söz söylerse, sonuçlarına asıl o zaman katlanırdı.
Kahverengi trençkotumun iplerini önümde sıkıca bağladım. Mavi pantolonuma sıçrayan kan kurumaya başlamış, keskin bir koku yayıyordu. Bu halde eve gidemezdim.
Mağazaya girdim. Yine güvenlik görevlileri vardı. Çantam olmadığı için direkt geçtim, makine de ötmedi zaten. Hızlıca üst kata çıkmak istiyordum ama bir görevli yine beni durdurdu.
"Hanımefendi, bakar mısınız?" dedi.
Bedenimi döndürmeden yalnızca başımı sağa çevirip güvenliğe baktım.
"Buyurun," dedim.
Aramızdaki mesafeyi kapatıp karşıma geçti.
"Kan kokuyorsunuz, bir sorun mu var?" dedi eliyle beni işaret ederek.
Yalan söylemedim. "Evet," dedim. "Arkadaşım elini biraz derin kesince üstüm başım kan oldu maalesef." Sesimdeki soğuk tonu kırmıştım. "Ben de eve böyle gitmek istemedim, o yüzden hızlıca üzerimi değiştireceğim," dedim.
Başını onaylar anlamda salladı. "Durumu ciddi mi?"
"Hayır," dedim başımı belli belirsiz sallayarak. Pek inanmasa da "Peki, geçin," deyip yol verdi.
Hızlıca "Teşekkürler," deyip otomatik merdivenlere doğru yürüyüp bindim.
Merdivenlerin sonuna geldiğimde tam karşımda bir giyim mağazası gördüm. Oraya doğru ilerledim. Mağazanın kapısında duran kadın çalışanla göz göze geldim.
"Hoş geldiniz," dedi.
Başımı sallayıp onayladım ve hızlıca bakınmaya başladım. Sütyen, iç çamaşırı, çorap aldım. Karşıdaki askılıkta giysiler vardı. Tam oraya yürüyecekken bir anda arkamı döndüm ve görevliyle tekrar göz göze geldim.
Kadın bu hamleme şaşırdı, ellerini önünde kaldırıp indirdi. "Kusura bakmayın, sizi rahatsız etmek istemedim. Aradığınız bir şey varsa yardımcı olabilirim," dedi.
"Ben kendim bakarım," deyip askılıktaki giysilere doğru yönelip bakınmaya başladım. Ama kadın aldığı cevaptan tatmin olmayıp hızlıca arkamdan geldi ve askılıktan bir elbise aldı.
Beyaz, düz, kısa bir elbiseydi. Elinde sallayarak, "Bence size çok yakışır," dedi gülümseyerek.
Hızlıca askılıktan siyah, boğazlı, uzun bir elbise alıp ben de onun gibi hafifçe salladım ve ilerledim. Kaban alacaktım. Görevli yine yanıma gelince ona konuşma ve seçme şansı vermeden hızlıca siyah uzun bir kaban aldım.
Sıra topuklu ayakkabıya gelince bu sefer o benden önce davrandı.
Beyaz, kısa topuklu bir ayakkabıyı denemem için önüme koydu. "Bence kombininizi patlatır," dedi.
Ona bakmadan siyah, fermuarlı, kısa, önü kapalı topuklu bir bot aldım. Kasaya gidecekken kolumdan tutup beni durdurdu.
"Bu güzel kıyafetlere bir aksesuar gerekli," deyip bir çift mavi küpe gösterdi bana. Yaka kartına baktım, ismi Hazal'dı.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 29 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları