İnsanlar bir olay olduğunda onu çözmek yerine çoğu zaman kendi içine çekilir ve herkesten kaçabilir. Peki ya vicdanından?
İnsanın en acımasız olduğu an, vicdanını susturamadığı andır. Ne kadar dış dünyadan kaçıp kendi içine dönmeye çalışsak da, tek kaldığımız her an o konuşmaya başlar.
Vicdan... İnsan, aslında en çok onu susturamadığı anlardan korkar. Çünkü vicdan, ne kapının dışında bekler ne de bir başkasının elindedir. O, insanın içinde yaşar.
Bazen yaptığımız bir hata yıllar geçse bile zihnimizden silinmez. Kimse bizi suçlamasa bile kendimizi suçlamaya devam ederiz. Çünkü bazı cezalar dışarıdan verilmez. İnsan, kendi vicdanının verdiği cezadan kaçamaz.
Belki de en ağır ceza, mahkemenin verdiği değil; insanın kendine verdiğidir.
Bölüm Yorumları