Dört duvar

Kız, arkasındaki karanlığa baktı.Kimse yoktu.Ama gölge hâlâ yerdeki cam parçasında görünüyordu.Kız yavaşça eğilip camı aldı.Camda kendi yansıması vardı.Ve onun hemen arkasında duran uzun bir gölge…Kız hızla arkasını döndü.Yine kimse yoktu.Bu kez camdaki gölge hareket etti.Kızın elinden cam parçası düştü.ÇAT!Cam kırıldı.Kırılan parçaların arasında küçük bir kâğıt vardı.Kız kâğıdı açtı.Üzerinde:“10. oda son oda değil.”yazıyordu.Kızın yüzü değişti.“Kaç oda var?”Duvarlardan cevap geldi:“Bunu öğrenmek istemezsin.”Tam o anda odanın ışığı yandı.Karşı duvarda büyük bir sayı belirdi:10Sonra sayı silindi.Yerine:11yazıldı.Kız birkaç adım geri çekildi.“Hayır…”Duvarın ortasında yeni bir kapı oluştu.Kapının üzerinde hiçbir kol yoktu.Sadece küçük bir delik vardı.Kız cebindeki anahtarı çıkardı.Anahtar deliğe tam uyuyordu.Anahtarı çevirdi.Çıt.Kapı açıldı.Fakat kapının arkasında başka bir oda yoktu.Orada, dört duvarın tamamını gösteren dev bir oda vardı.Kız içeri girdiğinde duvarlarda kendi gördüğü bütün odaların görüntülerini fark etti.İlk oda.İkinci oda.Beşinci duvar.Altıncı oda.Karanlık koridor.Hepsi aynı anda duvarlarda görünüyordu.Sonra görüntülerden biri değişti.Kız kendisini gördü.Ama görüntüdeki kız yalnız değildi.Yanında bir gölge vardı.Gölge ona bir anahtar veriyordu.Kız görüntüye yaklaştı.“Bu ne zaman oldu?”Bir ses cevap verdi:“En başında.”Kız dondu.“Sen kimsin?”Gölge yavaşça başını kaldırdı.Yüzü hâlâ görünmüyordu.“Bunu öğrenmenin zamanı geldi.”Duvarlardan biri tamamen açıldı.Arkasında uzun bir merdiven vardı.Merdivenin ilk basamağında:11ikinci basamağında:12üçüncü basamağında:13yazıyordu.Kız merdivenlere baktı.Sonra arkasındaki odaya.Artık geri dönüş yolu yoktu.İlk basamağa ayağını koydu.O anda bütün duvarlardan aynı ses yükseldi:“On birinci odaya hoş geldin.”Ve merdivenin en altından bir kapı sesi duyuldu.Güm.Kız durdu.Çünkü o kapının arkasından gelen ses…onun sesi değildi.