Dört duvar

Kız merdivenlerden yavaşça inmeye başladı.Her basamakta duvarlardaki yazılar değişiyordu.“GERİ DÖN.”Bir basamak daha.“ÇOK GEÇ.”Bir basamak daha.“SENİ BEKLİYOR.”Kız durdu.Merdivenin sonunda eski, siyah bir kapı vardı.Kapının önünde kimse yoktu.Ama kapının arkasından hafif bir ses geliyordu.“Buradayım…”Kız kapıya yaklaştı.“Sen kimsin?”Ses cevap vermedi.Kız kapıyı açtı.İçeride kocaman, boş bir oda vardı.Odanın tam ortasında tek bir masa duruyordu.Masanın üzerinde bir defter vardı.Kız defteri açtı.İlk sayfada:“11.

ODAYA GELEN HERKES AYNI HATAYI YAPAR.”yazıyordu.Kız ikinci sayfayı çevirdi.“KAPIYI AÇAR.”Üçüncü sayfada:“SONRA ARKASINA BAKAR.”Kız bir anda durdu.Çünkü arkasından bir ayak sesi gelmişti.Tak.Kız gözlerini kapattı.Tak.Ses biraz daha yaklaştı.Kız arkasına bakmamaya çalıştı.Tak.Sonra hemen arkasından bir fısıltı duyuldu:“Bakma.”Kız şaşırdı.“Kim konuşuyor?”“Ben.”“Sen kimsin?”“Bunu öğrenmek için buraya geldin.”Kız yavaşça başını çevirdi.Karşısında kendi boyunda, yüzü karanlıkta kalan biri duruyordu.Elinde eski bir anahtar vardı.Kız bir adım geri çekildi.“Sen… beni takip mi ediyorsun?”Karşıdaki kişi başını salladı.“Hayır.”“Peki neden buradasın?”Bir süre sessizlik oldu.Sonra kişi anahtarı masanın üzerine bıraktı.“Çünkü Dört Duvar'ın içinde aslında dört kişi yok.”Kızın gözleri büyüdü.“Kaç kişi var?”Kişi cevap vermedi.O anda odanın dört duvarında aynı anda kapılar belirdi.Birinci kapı.İkinci kapı.Üçüncü kapı.Dördüncü kapı.Ve beşinci duvarın üzerinde küçük bir yazı ortaya çıktı:“12.